YIRDAN ADAM

İnsanın soracağı geliyor.Neden? " Çünkü  treni kaçırırsınız!" Tren zaten kaçmış. İstasyonda istasyon şefinin suratına bakıp, tren ne zaman gelecek,diye sorup duruyorlar.

Küçükken Malatya’da istasyonla kent arasında bir banliyö treni vardı. Ve devlet istediği için o koca tren günde en az üç kere şehire, çocukları okula götürür getirirdi. Sonradan akılları başına geldi. Birisi, "Yahu, dört tane çocuk için koca treni yarım saatlik yola niye gönderip duruyoruz,diye sordu" O günden sonra "ara-tren" bir daha  çalışmadı. Treni kaldırdıkları gibi, yolunu da iptal ettiler; o yol karayoluna dönüştü.Tren çalışırken biz çocuklar o trenden bir iner, bir binerdik..Bazen "Tehlikeli" derlerdi ama, o yaşta, tehlike filan kim dinler. Tren yavaş gidiyor ya..Biz onu oyuncak tren gibi görürdük!

Yani trenden inip binilirmiş!

Ama asıl sorun : treni kaçıranlarda..Onların bir daha binmesi zor..

Düşünün kü Türkiyedeki eğitim sistemi öylesine dar boğazlara takılmıştır ki, o treni kaçırdın mı bir daha araya girmek, kompartımanlara kurulmak çok zordur. Şunu demek istiyorum, her yıl her kademede binlerce çocuk çok çeşitli nedenlerden dolayı artık okula gönderilmiyor..

Kimisine artık senin evlenme yaşın geldi, okul yok deniliyor. Genç ne kadar ağlasa sızlasa, onun için artık okul bitmiştir..Gözyaşları boşunadır.

Kimine, "Oğlum artık seni okutacak paramız yok, hatta akşama yiyecek ekmeğimiz yok onun için sen çalışıp ekmek getirmeye zorunlusun. Okul yok,deniliyor."

Kimine, sen akılsızsın, üstelik sınıfta da kaldın, en iyisi git ağabeyinin çalıştığı yerde, ustanın yanında çırak ol,çalış ,deniliyor. Onun için de okul bitiyor..

Taşrada, kırsal kesimde okumak isteyenler için, koşullar öylesine zor ki (kimisi 10 km yol yürümek zorunda kalıyor) kimisi de diğer koşullardan dolayı vazgeçiyor..Nedenler saymakla bitmez. Ama bunların başında, parasızlık, Ah parasızlık…

Evet, trenden inenlerin bir daha o trene binmesi çok zor oluyor.

Bir kısmı yıllar sonra çalışıp, işyerini kurduktan, dünyalığını doğrulttuktan sonra ,ha bir gayret bir daha deneyeyim, diyor, ama çoğunun artık okuma, okula gitme, yaşı geçmiş oluyor; hevesleri kursaklarında kalıyor..Okula giden çocuklara büyük bir hevesle bakıyorlar.

Gaziantep’de otobüs durağında otobüs gelmiş , bir kadın, otobüsün üstündeki yazıya bakıyor,bakıyor ama anlayamıyor,bana soruyor,"Oğlum bu otobüs nereye gider?" Böyle binlerce, milyonlarca kadın var. O kadınların %95′i  türbanlı, dünyadan bi haber. Cumhuriyet utansız. Bir kuşağı cahil bıraktığımız, analarımızı atalarımızı doğru dürüst okutamadığımız için.. İşte o kuşak treni kaçırdılar ve bir daha kolay kolay binemediler.

Tren gidiyor kimi farkında, kimi değil.

Ama ne tarafa gidiyor: doğuya mı, batıya mı?

Sakallı Celal’in meşhur lafıdır: Türkiye doğuya giden bir gemidir, içinde bazıları batıya doğru koşar. ..Acaba giden bir gemi midir, yoksa tren mi? Bazılarına göre tren gidiyor.

Tren ne taşıyor. Avanta mı? Bol kazanç mı? Yoksa bizim şimdilik bilmediğimiz , daha sonra "müçtemilatı"  belli olacak bir tren mi?

Trende bulunanlar yararlanır. Trenden düşen, kaçan, kaçıran ..nah ayvayı yer..

Evet o treni kaçıran teyze cahil kaldı, okuması, yazması yok. Kimse onu, bir daha trene almadı, davet etmedi..Tren gidiyor, o arkasından bakıyor. Trenin nereye gittiğini de okuyamıyor. İşte cahil. O mu cahil, ona bu treni kaçırtan başkaları mı.

Başkaları da yanlış trene bindiler, Paris’e, İngiltere’ye Londraya biniyoruz diye bindiler, bir uyudular, bir uyandılar ki kendilerini İran’da buldular. Hala dönmeye uğraşıyorlar ,ama Suudi Arabistan üzerinden..

Bari dönerken, Dubayi’e de uğrasalar. Şeyhin onlar için sakladığı çok kıymetli hediyeler varmış.Alırlar.

Alırsınız da Türkiye’de kimsenin haberi olmaz.Olmaz be  Olmaz…

Evet, trenin düdüğü ötüyor, dumanı çalıyor. Kampana çalıyor. Tren kalkıyor. Avantalar hep trende . Kaçırırsanız, enayilik etmiş olursunuz. Bu sofralar, yiyecekler bir daha bulunmaz. Atlayın trene. Sıkışın şefinizin yanına. O sizi nereye götürürse gidin, elini kaldır deyince, kaldırın; indir deyince indirin. İşte budur demokrasi. Avanta treninin avanta yolcuları. Kapatın gözünüzü, vazifenizi yapınız lütfen. Boşverin bu dünyanın, ötesi de varmış. Bakın Necmettin Hoca’ya, örnek alın.

HEY TREN GİDİYOR BE!