POSTA’dan…

Hiçbir şey yazasım yok bugün.
Nasıl olsun ki?
“Benim en yakın akrabam Beşiktaşlılardır” diyen en yakın akrabalarımdan birini
toprağa verdim bugün.
Vedat Abiyi, Vedat Okyar’ı…
*
Beşiktaşlı geldiği dünyadan tıpkı bir
Beşiktaşlı gibi gitti
Sessiz, sedasız.
Gürültü yapmadan
*
Oysa söz vermişti, birlikte kutlayacaktık şampiyonluğu
Yanımıza biraz aslan sütü alacaktık
Yarım kilo da sarı elma
Çünkü Vedat Abi Beşiktaşlıydı
Lüksü sevmezdi
En büyük korkusu şu kahpe dünyada gerçek Beşiktaşlılığın bir gün neslinin tükenecek olmasıydı.
O da biliyordu…
Biliyordu ki o bu ekolün son temsilcilerindendi
*
Vedat Abi adamdı, büyük adamdı
Kimseye sövmeden ve ömrü boyunca hiç sövülmeden yazdı.
Futbol kumaşı nedir ondan öğrendi herkes
Top kimin ayağına yakışır kime yakışmaz o bilirdi
*
Ne kötü artık Vedat Okyar’ın yazdığı bir Beşiktaş yazısı daha okuyamayacak olmak.
Ne kötü!
Oysa  “Nasılsın güzel adam?” diye başlardı konuşmaya…
“Sergen patlak topla oynar gibi oynuyor” derdi.
“Metin(Tekin) sahada dursun yeter. Öyle gezinsin. Onun gibi şık bir adam
İnönü’de çimlerde dolaşsa yeter bana” derdi.
 “Şu bizim yabancılar topu elleriyle kaleye götürse gol yapamazlar” derdi.
“Öyle kötü oynadı ki mahkemeye versen futbol topuna hakaretten ceza alır” derdi.
“ PTT’nin yerinde olsam bu yıl reklam için Cordoba’ya teklif götürürüm.  Adam öyle bir adrese teslim yapıyor ki bütün postacılar örnek alsın” derdi.
“Taksiye bindiğinde Beşiktaş’ı tarif edemeyecek adamı yönetici yapmayacaksın” derdi.
*
Canım fena sıkkın
Anlatamam.

candas@posta.com.tr