YANSIMALAR

Kaf dağında unutmuş sanki güzel burnunu,
Sanırsınız; yaşatacak şanlı sadrazam soyunu
Hiç kimse beğenmeyecek oysa kötü huyunu
Yinede sürdürecek umarsızca bu garip oyunu

Herkeze kusur buldukça sonunda yalnız kalacak
Binbir zehirli diliyle çevreye nefret saçacak
Heyhat! ! Sevgisiz bakışlara rastlayınca anlayacak
El açıp Allaha özür dilesede çok geç kalacak

Hep ibretliktir; kompleksli ve kibirli insanın kaprisli hali
Sebebi başkasına yüklemesin bu kendi marifeti
İnsanın kendine ettiğidir en büyük zarar
Dostsuz, sevgisiz kalınca yalvarmak neye yarar.