anlamıyorum ki acaba insanlar yüzünü görmedikleri sesini duymadıkları hissetmedikleri gerçekliğinden kesinlikle emin olmadıkları bir şey e bağlanabiliyorlar.
internet nasıl bir paylaşım insanda hangi duyguları uyandırıyor da insanlar yüzünü görmediklerine aşık oluyorlar
aslında eski şiirlerde resmedilen imkansız aşklardan daha imkanlı bu internet
şöyle ki şiirde sevgilinin gölgesine, peçesinden görünen gözlerine bakılarak aşık olunabiliyor ve belki bir daha hiç görülemeyecek olan sevgili ye ama internette çeşitli paylaşımlar ile sanal tanışma gerçekleşebiliyor
neyse kendi sıkıntıma cevap verir gibi oldum
ama yine de anlamıyorum nasıl bir heyecandır bu karşıdaki ile yazışmak için bir saat ayarlarsın sanki emirgan da çay içmeye gider gibi
sonra o anı bekler durursun büyük bir heyecan içinde
sonra elinden geldiğince onu seninle her daim konuşmaya ikna etmeye çalışırsın
hele birde cam da yüzünü görüp mic ten sesini duydun mu değmeyin aşığın keyfine
şunu da unutmamak lazım hiç birşeyin hayali gerçeğin den daha güzel olamaz
ben den size tavsiye siz yinede gerçekten ayrılmayın