o uçurum bugün her yanımızda dört bir tarafımızda
biz değilmiyiz sevdiğimiz halde inanmayan, gidince kıymet bilen, biz değilmiyiz seveni, sevgiliyi üzen…
aslında sebep aramadan egolarımıza yeniliyoruz sürekli. eskisi belki daha kolaymış günümüz elbet daha zor.
imkanlar sınırsız, arzularda ona paralel elbet, elimizin tuttuğu gözümüzün gördüğü herşeyi isteyebiliyoruz taki cıs! dedikleri halde elimizi yakana kadar..
ne yapmalı
daha sakin ve daha açık gözle daha ruhani ve daha insan yaşamalıyız ..
dünya malına değil ruha sevdalığa daha daha gönle huzura meil vermeliyiz…
elimizdekinin kıymetini elimizdeyken bilmeli belki onu elimizde değere vermeliyiz..
"altınıda, en değerli elması zümrütüde değilmi topraktan çıkan taş.."
