Hiçbir kalemin cesareti yoktur bu yürekteki yıkılışı yazmaya…
Geceler korkak, geceler korkulu, geceler korkunç…
Sabahına uyandığım her gün yapayalnız…
Sensiz… Sessiz…
Görmezsin…


İnsan kendi yürek acısını çözemez beyninde
Tarifi yok zanneder,ne Dünyada ne alemde
Bir ağ örer etrafında bedenin,Aşka uzak
Yanlızlığını saklar gecelerde,hayata tuzak…
Suçu kalemlere yüklemek biraz haksızlık değilmi,kendimize itiraf edemediğimiz duygularımız değilmi suçlu olan,biraz cesaret çözer
aslında hasreti,yanlızlık asla kader değildir,ayrılıklarda…
Saygılar sevgiler.
Hoşçakal.
cennet dedikleri senin gözlerin ise hep açık bırak gözlerini ölünce geleceğim yeniden yaşamak için sennin cennet gözlerinde