yeni bir ortam ana okulu oğlum gidiyor.çoğu veli arkadaşlarımın annesi var.onları gördükçe içim burkuluyor.samimi arkadaş olduğumun annesi suadiyede oturuyor.ara sıra geliyor aralarındaki diyaloğu gördükçe annem diyorum içimden başka bişey değil oğlum okula başlamadan önce yalnız üzülüyordum.şimdi hergün okula gidince bazı arkadaşlar.çocuklarını bırakınca okula annelerine gidiyorlar.ben onları görünce içim burkuluyor?ya artık yazamıcam göz yaşlarım mani oluyor.yalnızım ağlayabilirim.oğlum uyuyor eşim işte.ondada anne yok?annem annem annemmmmm

11 Mayıs, 2008 Pazar
Ben de annemden kilometrelerce uzaktayım, yılda ancak bir kez görebiliyorum, yanımdaydı epeydir, biraz önce yolcu ettim. Benimde içim buruk o yüzden, sizin için daha zor, çok iyi anlıyorum. Annem de her geçen yıl daha yaşlanıyor, düşünüyorum, onun yokluğuna nasıl dayanabileceğimi! Ama doğada olacak olanı engelleyemiyoruz ve çoooook zor, çoook.