YANĞIN VAR YÜREĞİMDE
8 Temmuz 2008 Salı | Kategori Şiir 3İnandım bu yol dedim kendimce.
Anlandım sonu yok isteklerin.
Yalvarışlar da boşuna sana.
Çıkmaz sokak gibi olumsuz.
Bazen tozlu yollar gibisin.
Dik yamaçlar gibi zorsun.
Ulaşılmaz cep telefonu gibi.
Sevda ya ulaşamıyorsunuz. şimdi yanğın var yüreklerde.
Sana inanmış gidiyordum.
Anladım sonu yok isteklerin.
sonu gelmiyor verdiğin sözlerin.
Tek ayak üstüne konuşuyor gibi!!
Neyin uğruna be gülüm neyin.
Yüreğinde unutulmuş ben..
Sana nasıl ulaşır gönlüm!
Sen neymişsin be gülüm!!..
Aradığınız gönül bağına ulaşılmıyor.
Aşkınız kapsama alanında değil.
Ah!şimdi yanğın var yüreğimde!
Sen masumiyetimden ne istedin?
Sana ne kadar inanmıştım ben.
Geceleri üzerime kabus gibi çöktün!
Sevğiyi paylaşmaktı benimkisi…
Yanğınlarda yanmak değildi,
Nasılda inanmışım sendeki sevğiye!
Şimdi İnancım tükendi sana..
Anladım çırpınma boşunaymış.
Anlıyorum yanğınlarda kalan sen değilmiş
Eski halinden eserde kalmamış
Yazık nasılda sana inanmıştı yüreğim.
Koskoça bir hüzün bıraktın bende!
Ah!! şimdi yanğın var yüreğimde!
Nasılda yürekten inanmışım sana
Sensiz bir hayat için alışmam lazım!
Sevdam bu yanğın’nı söndürmem lazım
Şimdi yağmur duasına çıkmam lazım!
Yüreğimdeki bu ateşi söndürmem lazım
( Rç)
