Uzat elini çok uzaklardan. Çok uzaklardan gelsin "iyi" haberlerin. Çok uzaklar getirsin seni. Uzat elini sineme. Sinem dokunuşlarını hissetsin, kırılmışlıklarını unutsun saniye sürelerince. Zemheri soğuklarından kurtulsun ellerinin sıcaklığıyla. Uzat elini çok uzaklardan. Bir müjde sağnağı altında kalayım "an" kadar olsa da! "An" kadar olsa da seni görüp düşlere dalayım. Ben burdayım…
Çok uzaklardan "iyi" haberlerin gelsin. Yarını sabırsızlıkla bekleyeyim senin için. Senin için sevinç gözyaşları besleyip akıtayım. Ağlarken gülen göz bebeklerim senin için. Sana "bebeğim" diyerek sarılayım. Bir müjde sağnağında kalsın bedenim. Bedenimde senin yüzünden açan "yaralar", senin haberinle yeniden "ümit" filizlensin. Seni ümit edip heyecanlanayım. Çok uzaklardan, çok güzel, çok sıcak haberlerin gelsin. Uykularım kaçsın geceleri. Seni beklemenin sabırsızlığı ile kıvranayım… Bazı bazı SEN olayım hatta. Uzat elini çok uzaklardan. Ben pişmanlık ateşlerinde yanayım. Yandıkça kahrolayım, söylediklerim, düşündüklerim ve yaptıklarım için. Senin için kül olayım. Ağlayan gözlerim, titreyen ellerim, heyecandan kıpır kıpır bir kalbim var… Ve sen benim için uzat ellerini çok uzaklardan. VE BEN HALA SENİ SEVİYOR OLAYIM…

(yazan: doğan telkesen)