Üçüncü gözümle baktım tüm yaşadıklarıma. Üçüncü gözümü pür dikkat açtım. Bir başka renk alemi, bir başka boyut çıktı karşıma. Bilinen hiçbir şeyin veya görünen… Aslında herşeyin ve hiçbir şeyin olmadığı sandığımız gibi. Her şey ne kadar da farklı üçüncü gözle. Üçüncü gözle baktım aleme, döndüm içime. Ben bir alemmişim meğer, meğer bir alemler sürüsü varmış etrafımda. Üçüncü gözle bakınca etrafıma ve etrafımdaki insanlara çok şaşırdım. Meğer ne kadar da mutsuz insan varmış, hepimiz ağlıyormuşsuz. Siz bile farkında değilsiniz gözyaşlarınızın. Gözyaşlarınız mavi akıyor bu arada haberiniz olsun! Üçüncü gözle baktım, çarpmayan yürekleri, tutmayan dilekleri gördüm. Yaşarken ölü olanlar takıldı gözüme… Çok şaşırdım. Aklıma üstad geldi; "siz yaşayan ölüler.. sizi kim diriltecek?". Sanırım böyle bir şiirdi. Çok rahatsız edici imiş üçüncü gözle bakmak, çok sıkıntı verici. Ama bir o kadar da hayret edici. Sahtelikleri ortaya çıkarıyormuş meğer, kandırmacayı, aldatmacayı. Sen kandırıyormuşsun, ben iki yüzlü imişim, o bir maskeli imiş. Aman Allah’ım!

(yazan: doğan telkesen)