Ey sevdiğim!
Kaç yaz geçti üzerinden
Kaç kış doldurdu ömrümüz!?
Solmaz dediğimiz yapraklar soldu
Durmaz dediğimiz ırmaklar durdu.
Kaç gece ve gün geçti üzerinden?
Mehtaplar anlamını yitirdi
Ay’sız geceler daha sevimli oldu benim için.
Sevmiyorum artık papatyaları
Umrumda değil hafta sonu tatilleri
Sen gideli gözüm görmüyor yeşil tabloları
Sen gideli deniz kıyılarından kaçıyorum.
Ey sevdiğim!
"Eziyet" etmenin diğer adı da "ayrılık"mış!
Bunu şimdi daha iyi anlıyorum.
Daha iyi anlıyorum nasıl yaşayan ölü olunacağını.
Bakmıyorum kapımdan gelip geçenlere
Dünya yansa söndürmek için kıpırdamam.
"isteksizlik" isteğim olmuş, sarmış ruhumu.
Ben kendimden geçiyorum.
Kumsallarda yürüdüğümü gören yok artık
Gören yok gökyüzüne şiirler okuduğumu
Vazgeçtim erken sabahlarda boş yollarda yürümekten
Vazgeçtim kendimden ve herşeyden,
Geçemedim bir tek senden.
(yazan: doğan telkesen)
11 Eylül, 2007 Salı
Canını bu denli yakmasına rağmen vazgeçilemeyen tek varlık; adı yüreğe kazınmış bir insan…
11 Eylül, 2007 Salı
vazgeçtim kendimden ve herşeyden,
geçemedim bir tek senden..