seni düşünürken nasıl da parçalanır yüreğim,
nasıl da gidip gelirim geceye.
seni düşünürken sevginin diğer yansımaları gözlerimi aydınlatır… beklerim!
nasıl da pır pır eder kalbimden arta kalanlar.
ben hiç gündüz görmemiştim seni sevene kadar.
ufacık sevgicikler içinde kaldığımı bilirim sadece…
bir yürek düşün ki, senin olmadığın iklimlerde hep üşüyor, hep kış var ona.
gelmeni bekleyen o kadar bahar , o kadar ben var ki sana müptela… ve aşığım!
seni düşünürken parça parça oluyor bedenim, özlem ve susuzluğun en çok hissettiklerim.
düşmüyor gözümden hayalin, dilimden ismin,
yüreğimde engin dalgaların çırpınmakta.
diyemem gönlümde aşkım saklanmakta… susarım!
seni düşünürken, bir tufan yaşarım içimde belirsiz,
belirsiz saatlerde kaybolurum ortadan…
"seviyorum seni ey imkansız kadın!" diyemediğim için ne kadar da pişmanım şimdi…
"keşke" ve "ne yazık ki" diyebilmek ne kadar da utanç verici anılarda…
anılarda kalmış dört beş satırlık aşk şiirleri var sadece hafızamda…
ve hafızam yokluğunla bulanmakta.
bu uzattığım sanma ellerimdir benim.
onlar sadece hayata tutunmakta.
ne yakınlar yakın bana.
ne sensiz bir ümit var uzaklarda.
bil ki, her cadde, her tebessüm ve her gün bana tuzaklarla…
seni düşünürken parçalandı bir adam, bir adam yüreğini kaybetti sensiz, bir adam gözlerini kıskandı
ve göz yaşlarını sakladı uzaklarda…
bir adam, "adam gibi adam" olamamanın sancısıyla ve aşık gibi insan veya daha başka.
seni düşünürken nasıl da parçalanır yüreğim,
nasıl da gidip gelirim geceye.
 

(yazan: doğan telkesen)