çok mu ağladın benim gibi gece sonlarında
çok mu dillendirdin gurbet türkülerini
sızım sızım kanadı mı senin de için
senin de gözyaşların karıştı mı mehtap ışıklarına
bilebildin mi hayatın gizemini
çözebildin mi içindekini
ah bilemezsin ki,
tüm sözlerin de bittiği bir yer vardır.
tüm çabaların tükettiği insanı perde perde
sen de haykırdın mı boşluğa sakladıklarını
sen de sığındın mı evinin duvarlarına
atabildin mi ruhundan pasakları
ağlamakla gitti mi peki kalbinin çapakları.
ah duyamazsın ki,
ne söylense de kalpler sağırdır.
bütün çaban sadece "yaşamak" için vardır
çok mu ağladın benim gibi,
horozlar öterken sabah için
çok mu daldın hülyalara,
"sevdiğim" diyerek ötelere
ölümü de kokladın mı benim gibi
hem korkup, hem bekleyerek
istedin mi hiç kimsenin görmeyi bir sabahta giderek
bilebildin mi hayatın gizemini
çözebildin mi sen içindekini
soruyorum sana
ey zülüfleri siyah
gözleri dolunay
sözleri güneş olan yâr,
sen de ağladın mı benim gibi gece sonlarında?

(yazan: doğan telkesen)