sen, aslında bir hayalin fotokopisi,
bir çöl rüzgarının habercisiydin.
yani ne sahteydin aslında, ne de tam gerçek…
seni bir yağmur damlasında gördüm sandım bir akşam,
ya da bir serap…
sen, aslında "tutsak" lığa özlemimdin…
çünkü ben de TUTSAK olmak istedim.
kalbim delirmek…

ben hiç sevemedim içimden geldiği gibi,
hiç denize karşı haykıramadım sevdiğimi.
aslında sen, aslında ben…
baktım, bir küçük aynadan gördüm kendimi.
meğer ne küçük ve önemsizmişim ben.

(yazan: doğan telkesen)