Kağıttan gemilerim vardı,
Ümitlerim, hedeflerim
Kağıttan kaptanlar tutmuştum
Kağıttan limanlardan kalkarlardı gemilerim
Her gece kağıttan vedalaşmalar yaşanırdı rıhtımımda
El sallardı insanlar
İnsanlar el sallardı
Ellerinde mendil yerine kağıtlar vardı
Kağıttan bir dünyam vardı
Yazardım, çizerdim kağıtlara
Hayallerim kağıtlara sığmazdı
Sen sığmazdın kağıt üstüne yazdıklarıma
Benim kağıttan sevinçlerim vardı
Gözyaşlarımı akıtırdım kağıttan kutucuklara
Öfkemden sıkardım kağıtları
Öfkemle yok ettim anıları
Kağıt üzerinde suçlar işlemiştim
Kendimi kağıt üzerinde fişlemiştim
Kağıtlar üzerinde kalan geçmişim vardı
Kağıtlarım hep yırtıldılar yandılar
Halbuki ben gerçektim
Beni kağıttan adam sandılar!

(yazan: doğan telkesen)