Hiç gelmeyenler  ve hep bekleyenlere…
Şafak’ta "hasret" yüklüdür, bulutta "sen".
Dağlarda "sevda" saklıdır, ardında "ben".
Gelmeyeceksin…
Ne şafak türküleri seni anlatabilir, ne dağ havaları.
Hangi bulut senden bir damla taşıyabilir bana, hangisi?! Gelmeyeceksin…
Dağlar delinmeye razı da senin için, sen razı değilsin benim için dönmeye.
Kuzey rüzgarları da bitti artık, çöl yelleri de.
Biliyorum, gelmeyeceksin…
Şafak’ta "ben" saklıyım, dağlarda sen. Nasıl şafak özlerse dağını ben de öyle özledim.
Kırıntılarını topluyorum dağ eteklerinden, orman kenarlarından haberler bekliyorum. "
O buradaydı, O buradan geçti" diye.
Gelmeyeceksin…
Özleteceksin, inleteceksin, ağlatacaksın.
Sonbahar günleri gibi solduracaksın,
Zemheri’de öldüreceksin.
Dağlarımdan eksilmeyen çığ altında bırakacaksın!
Yağmurum olup yağmayacaksın, güneşim olup doğmayacaksın.
Biliyorum.
Gelmeyeceksin.

(yazan: doğan telkesen)