bir gün yavaşça ve emin adımlarla
bir gün kızgın çöl özlemi içinde ruhuma damla
sonrası olmayan öncelikler yaşayarak
sevdamı bir gen gibi ileri taşıyarak

bir an için bile olsa aşkın en güzelini
bir an kadar bile olsa sevginin özelini
sana emanet bırakıp gözlerimi
sevdanı bir sır gibi saklayarak

farz edip yaşanmamış dünleri
farz edip geçen eski günleri
içsel bir boşlukta kaybolduğumu sayıp
kendi girdabımda sessiz boğularak…

(yazan: doğan telkesen)