Ağustos böcekleri ötüyor bak…
Sesleri önce ovaya, sonra dünyaya yayılıyor ve bana ulaşıyor.
Her ses biraz acı veriyor değdiğinde. Her ses sanki mızrak ucu gibi batıyor kalbime. Ağustos böcekleri yaz sıcağında kış haberleri getiriyorlar bana.
Kar sesi, boran sesi, yağmur inlemesi getiriyorlar. Ruhumu üşütüyor hepsi, ruhum üşüdükçe ben kışları sevmez oluyorum.

Ağustos böcekleri ötüyor bak…
Bir özlem bestesi yapıyorlar farkında olmadan ve ben dinliyorum.
Her ses, bir çığlık oluyor şiddetini artırıp. Her ses bana bir gözyaşına maloluyor, kaybediyorum. Üzüldüğümü fark ediyorum, hüznü yükleniyorum yaz ortasında. Güz rüzgarlarını arıyorum serinlemek için… Bulamıyorum.

Ağustos böcekleri ötüyor bak… Onları duydukça susmanın güzelliği geliyor aklıma…
Susuyorum…
 

(yazan: doğan telkesen)