yine de açacak içimde güneş misali umut.
yine de güleceğim saklayarak ta olsa yüzümü.
ağladığım günlerin çetelesini çıkarıp son hesap için,
yine de güleceğim için için,
kendim için.
akşamı da seveceğim seninle birlikte yine,
yağmura da küsmeyip, konuşarak hem de
yine de yoluma bakacağım
adımlarımdan bağımsız.
yine de seni seveceğim herşeye rağmen,
yine de seveceğim,kalbim bir evren.

(yazan: doğan telkesen)

… sen de tut bir bekleme nöbeti,
senin de gözlerin kalsın yollarda.
kırgınlıklar içinde,
ve mutlu son umuduyla…
 
… sen de bak uzak ötesine,
dilekler gönder yarının ertesine,
bakışlarından hüzün ve ümit süzülsün.
bırak, kalbin birazcık da üzülsün…

(yazan: doğan telkesen)

Kan ve gül,
Aşk ve sen.
Ben neler yaşadım bir bilsen.
Avucumda iken mutluluğun anahtarı,
nasıl kaybettim bir görsen,
bir bilebilsen.
Her takvim yaprağında eski bir hatıra saklı.
Her gün yeni bir acıya gebe.
Şafaklar bile bana yasaklı.
Ben ne güneşler kaçırdım bir görsen.
Aklımı esir edip kalbime, dönüp etrafında semazen gibi.
Boşluk hançerini saplayınca tenime,
ben ne acılar çektim bir hissetsen.
Kan ve gül.
Aşk ve ben.
Şimdi elimde sadece bir diken.

(yazan: doğan telkesen)

Duygunun utancını taşır bu omuzlar
Kendimi atarım göklerin üzerinden
Sitemlerim kuşlarla sana ulaşır
Her sokak başında yine o yalnızlar
 
Pelikan kanadında güneşi severim
Yüreğim yufka olur karşında
Kendimi bir gülüşe veririm
Her anı sen diye içime çekerim
 
Donan bakışlarında teselli ararım
Pişmanlık ateşinden fayda beklerim
Apansız bıçak saplanır en mahrem duygulara
Ben yaramı senin ile sararım
 
Düşünmem gelecek sabahı, aslıma dönerim
Göl pırıltılarında yaşarım hasreti
Bir yudum sevdaya dünya değişir
Sessiz adımlarla çeker giderim.

(yazan: doğan telkesen)

leylak kokuları arasından ve hüzünlü dudaklar
ile sana sesleniyorum…
hani tutunacak hiçbir dalın kalmadığında.
tüm yönlerde çıkmaz sokak levhaları asılı iken,
parçalı bulutlu havaları bile arar olursun bunalıp.
ne kuşlar uçar gökten şimdi, ne yağmurlar serinletir.
bir yürek sancısı eşliğinde radyoda eski şarkıları dinlerken,
ve gözlerinden akan yaşlar eşliğinde odandaki gölgeleri takip edersin.
baktığın ve gördüklerin ne kadar da anlamsızdır.
oysa kuyular içinden çıkmıştın bir zamanlar.
bir zamanlar hayallerini süslerken onun adı,
bir zamanlar gönül yangınına ne su ne toprak istemezken.
yanmak ne güzel, tutuşmak aşkının ateşiyle.
hani koparıp papatya yapraklarını,
zorla söyletmenin telaşı ve acemiliği ile,
hani haykırırken geceleri dolunay’a sevdanı.
şimdi ne kuşlar uçar gökyüzünden, ne de yağmurlar serinletir.
zaten bir son nokta koyamamışsan yanlışlara,
zaten vazgeçme noktası çok uzakta kalmışsa
ve defalarca ofsayta düşmüşsen hayatta.
hani söylerdi sana "ne çok sevdiğini".
kaybettiklerimle dolu bir hayatın
kaybedilmişlerle geçen bir ömrün,
kaybolmuşlara ağıtlar yakmanın ızdırabı da tadarak.
sen ki, gözlerinde huzur
sözlerinde sukunet bulduğumdun
sen ki, sesine müptela olduğum
kokunu çok uzaklardan aldığım
ve hayatımın tam ortasına koyduğumdun.
şimdi bu anda ve bu ağlamaklı halimle baktığımda
yaşanan ve eksik kalan tüm dakikalarım adına
ve benden alıp götürdüğün kalbimin hatırına
sadece sorabiliyorum sana…
KAYBETTİĞİM DÜN MÜSÜN?

(yazan: doğan telkesen)

BİR KELEBEK KANADINDA RESMETSEM SENİ,
ÇİZSEM İÇİMDEN TAŞAN DUYGUYU.
SABAHLARI HAPSETSEM GELECEK GÜNE,
SİLSEM GÖZÜMDEN AKAN  UYKUYU.

(yazan: doğan telkesen)

HADİ, ÇALIVER O HÜZÜN BESTESİNİ,
SEN HELE BİR BAŞLA
BEN YAZARIM GÜFTESİNİ.
 
DOKUN TELLERİNE YÜREKLER YANSIN
SOLUKLAR KESİLİNCE
SÖZ BOĞAZA DAYANSIN.
 
HER NOTA HATIRLATSIN MAZİDEKİ GÜNLERİ
DOLAŞALIM GECEDE
SENİNLE O YERLERİ.
 
HADİ, BİR İKİ BAŞLA DOKUNMAYA TELLERE
BENDEN ÖZLEM GİDECEK
BEKLEYEN BİR YERLERE.

(yazan: doğan telkesen)

kendine iyi bak benden sonra.
benden sonra yine sev gülleri
yine sabah rüzgarında dalgalansın saçların
yine güneş seni sarsın sarmalasın
benden sonra iyi bak kendine
hüzün caddelerinden geçme
adımlarında matem olmasın
solmasın gül yaprağı kaşların
hayat zehir olmasın
kendine iyi bak benden sonra
günleri zindan etme kendine
karanlıklarda ağlama
siyah tülbent yakışmasın sana
nilüfer kokulu saçların karalar bağlamasın
…
benden sonra iyi bak kendine!..

(yazan: doğan telkesen)

evrende bir noktayım
tek başına,
yalnız ve etrafı ıssız.
ben hem evrenim aslında
kapsayan tüm yıldızları.
gözlerimde geceler saklıdır
gülüşümde güneş,
evrende bir noktayım aslında
hem insanım,
hem de bir evrene eş.

(yazan: doğan telkesen)

fedakar bir köleyim,
özlemle bekleyişte,
gönlüm her krizinde
sende aldı soluğu.
 
tüm siyahları giydim,
ayrılık dönümümde,
içimde gizli şeytan,
insan görünümünde.
 
içimde med-cezirler,
dilimde terennümün
gönlüm âzade sen’den
ruhumda var  kördüğüm.

(yazan: doğan telkesen)