baksana gözlerime.
gözlerimde saklı olan özlemime
acılarımı da hapsettim
sevinçlerimi de.
 
korkaksın sen bakamazsın
biliyorum.
biliyorum bakamazsın
bir kulak ver o zaman
içimden taşan SÖZLERİME.
 
baksana gözlerime.
yakacaklar seni.
öfkeleri tavında artık
tek bakışta yakacaklar.
 
biliyorum…
biliyorum bakamazsın gözlerime.
son bir cesaret göster,
kulak ver SÖZLERİME.

(yazan: doğan telkesen)

GÜL GİBİ KURUSUN
SOLSUN GÜL GİBİ
ÇARESİ YOK DESİNLER
DAMARLARIMDAN ÇEKİLİRKEN ÖZSUYUM
BENİ GÖLGELESİNLER
BARDAK BARDAK SULARI İÇEYİM DE
FAYDA ETMEDEN GİTSİN
GÜL GİBİ KURUSUN
BİR GÜLÜN DİKENİNDE İZ BIRAKIP
YAPRAKLARINDAN ÖDÜNÇ KOKU
KÖKLERİNDEN ÜMİDİ
YİNE DE FAYDASIZMIŞ
SOLSUN GÜL GİBİ
BİR KENARDA GÖLGELER
BİR KENARDA ESİNTİ
GÜL GİBİ KURUSUN
DAMARLARIM GÜL GİBİ
GÜL GİBİ GÖZLERİMDE IŞIK
BAKIŞLARIM ÖNÜMDE VE DONUK
FAYDA ETMEDEN GİTSİN
DİKENLERİM KALSIN TEK
BENİ "GÜL" DİYE BİLEN HERKES
DİKENİMİ GÖRECEK.

(yazan: doğan telkesen)

Gül,
Gül ki, yüzünde güller açsın.
Gül,
Gül ki, sen derdime ilaçsın.

Gül,
Gül ki, ruhumu sarsın ruhun.
Gül, ben çözülemez bir sorun.

Gül,
Gül ki, akşamlar geç olsun.
Gül,
Gül ki, ayrılmak güç olsun.

Gül,
Gül ki, sarayım duygularını.
Gül,
Gül ki, bölüp de geleyim uykularını.
Gül,
Gül ki, tan vakti açsın güller
Gül,
Sensiz lâl olur bülbüller.

(yazan: doğan telkesen)

yaprak yaprak solmak ardından,
her yaprağında arayıp sevdiğimi.
ve solmak her yaprağında sevgim gibi.
ince sızılarla başlayan "aşk hastalığına" tutulmak.
gecelerin ne kadar soğuk olduğunu fark etmek derken.
yaprak yaprak tutuşmak aşkınla.
ve sen solarken seninle solmak.
bir tutam dudak,
bir tutam ıslak ıslak.
ardından yaşlar akan bir yanak.
hiç olmamış,
hiç yaşamamış,
hiç duyumsamamış gibi.
bekle ey aşk!
ben de geleceğim seninle.
güller derleyeceğim,
kan damlayan sevgimle.

(yazan: doğan telkesen)

Güneş tutulacakmış!
Demek, güneş şimdiye kadar özgürdü?
Kim tutacak ki güneşi?
Kimler yakalayacak o kor gibi ateşi?
Güneş tutulacak.
Birileri yakalayacak, en müstesna anı.
Benim güneşim çoktan tutulmuş.
Ben ay ışığında yaşayan bir yarasa,
Karanlıklara alışık bir drakula!
Benim güneşim çoktan tutulmuş, beni zindanlara atmışlar.
Beni güneşsiz yaşatmışlar.
Güneşim tutulacak? 
Güneş tutulacakmış, ışık vermeyecekmiş, ısıtmayacakmış, kuşatmayacakmış.
Zifiri karanlıklarda yaşamayı seven ben, hiç aldırmıyorum,
hiç merak etmiyorum.
Benim güneşim tutulmuş tutulacağı kadar.
Siyahın ötesine geçebilir mi hiçbir renk, hiçbir ışık?
Bana güneşi anlatabilir misiniz?
Beni ışıkla buluşturabilir misiniz?
Gözlerimi açabilir misiniz?
Güneş tutulacakmış?
Kimin umrunda benim güneşim?
Bizim güneşlerimiz zaten tutulmamış mı?
Zaten çökmemiş mi üstümüze geçmişin karanlığı
ve yel götürmez bulutlar?
Zaten kuyularda yaşamıyor muyuz?
Gördüğümüz gök, aslında bir kuyu ağzı olmasın?
Güneş zaten tutulmuş ey insan!
Benim güneşim tutulmuş, senin güneşin tutulmuş, güneşlerimizi tutmuşlar!
Güneş tutulacakmış ve biz seyredecekmişiz?

(yazan: doğan telkesen)

HANİ
UFKUN MAVİSİ
VE GÖZLERİNDE,
BİR DE BENİM GÜLÜŞÜMDE
SAKLIYDI.
HANİ
BİZİM SEVMEDİĞİMİZ
HER YÜREK PASAKLIYDI.
SANSÜRLENMİŞTİ,
DİLLERE YASAKLIYDI.
HANİ
UFKUN MAVİSİ
VE GÖZLERİNDE
BİR DE BENİM
GÜLÜŞÜMDE SAKLIYDI?

(yazan: doğan telkesen)

Siyah’ın adı var,
üstümde duygusal çöküntüler
aklımda anılar ve "sen."

Mavi’nin adı yok,
içimde "sen"den kırıntılar,
aklımda "yâr."

Beyaz’ın tadı yok,
kirlendi tüm "iyi"ler,
içimde  yanıyor bir "hâr."

(yazan: doğan telkesen)

BİR ADIN HASRETSE,
BİR ADIN NEFRET.
TEK TEK ÖPERDİM
SAÇININ HER TELİNİ.
GÖZLERİN BENİM İÇİN IŞIKTI HEP.
GİTMELERİ YASAKLAMIŞTIK HANİ?
HANİ UFUK ÇİZGİSİ BAŞKA ANLAMDAYDI?
BİR ADIN HASRETSE,
BİR ADIN NEFRET.
FEDAKARLIĞIN ANLAMINI BİLİYORDUK HANİ?
SÖZ VERMENİN
VE SÖZÜNDE DURMANIN.
KALPLERİ BİRBİRİNE BAĞLAMANINI…
SENİ YAZMIŞTIM,
YAZILABİLECEK
EN MAHREM,
EN ÖZEL,
EN SICAK…
BİR ADIN HASRET,
BİR ADIN NEFRET.
BİR ADIN ZULÜM VE İHANET.
SENİ YAZMIŞTIM İÇİME…
OYSA NEFRET?
BENİ BIRAK EN SONA,
SEN, ÖNCE KENDİNİ AFFET.

(yazan: doğan telkesen)

Hatırlandın mı?
Seni gördüğüm o gün,
Saçlarında laleler vardı.
Kokunu getiren bir rüzgardı.
Hatırlandın mı?
Parlıyordu gülüşün.
Ve ben ve sen,
Bir de deniz vardı.
Hatırlandın mı?
Aşık olduk ikimiz.
Geçen saniyeleri başkaları sayardı…
Ne yer ne gök, ne uzaklar,
Ne de hiçbir şey.
"Hiçbir şey" anlamsızlaştı.
Tek aşk vardı,
Tek olarak  yaşandı.
Aşk içimizde yuvalandı.
…
Bin terennüm
Bir mısraya sığardı.
Saçlarında laleler,
Gözlerinde okyanus,
Dudağında ben vardı(m).

(yazan: doğan telkesen)

hayat güzelmiş bir tanem
kuşlar bile varmış bulutlardan evlerde
hatta laleler açarmış zaman zaman
güvercin kanatlarında dolaşırmış sevdalar
hayat güzelmiş bir tanem
çünkü sen varmışsın
hayat senmişsin
sen benmişsin
hayat güzelmiş bir tanem
ben seviyormuşum
sen seviyormuşsun
beraber kokluyormuşuz gülleri
beraber bakıyormuşuz yeni doğan güneşe
biz farklı değilmişiz aslında
biz yaşıyormuşuz
hayat güzelmiş bir tanem.

(yazan: doğan telkesen)