İstemiyorum (is-te-ye-mi-yo-rum) artık seni… Ben alıştım "sensizliğe", sen yokken kimsesizliğe. Alıştım artık günbatımını yalnız beklemeye, bulutları seyretmeye, rüzgarı yalnız hissetmeye. "Tek" olarak yaşamanın keyfini çıkarmaktır amacım. Akşam yürüyüşlerinde tek, gece düşlerimde tek, sadece kendimle ahenk… İstemiyorum seni artık… Artık bu saatten sonra hayatımda çok fazla da "anlam" ifade etmezsin, edemezsin. Çünkü ben seni "aştım". Sen artık bana yetmezsin! İstemiyorum, varken yok olmanı, sevgime "tok" olmanı, üstümde "gök" olmanı istemiyorum. Yağmurlarda ıslanmak istemiyorum seninle. Kışın üşüyeceğim sadece benimle. Ben yaşayacağım bundan sonra kendimle.
Seni istemiyorum, istesem de….
Bir olmaz bu istenmemeli…
Zorlanmadan gitmeli… İs-te-ye-mi-yo-rum!!!
 
… küçük bir masal ülkesi…
… küçücük bir masalcık…
… ondan küçük ben vardım…
… akşam rüyaya daldım…
… gün çağırdı…
… sabah oldu,
… uyandım!

(yazan: doğan telkesen)