(BEN,ce) Hikaye,şiir,kitap,müzik

Babalığınızla öğünüyorsanız kendinize şunu sorun: "Çocuğumla ne kadar süre geçiriyorum?" İngiltere’de bu süre günde 15 dakika… ABD’de ise daha da vahim: 40 saniye…

İngiltere Sağlık Bakanı Alan Milburn ön­ceki hafta ilginç bir açıklamayla görevinden istifa etti. Şöyle dedi Milburn: "Artık seçim yapmam gerekiyordu. İki alternatif vardı: Ya siyasi kariyerimi seçecektim ya aile hayatı­mı… Bu hayat bir prova değil. Hepimiz sade­ce bir kez yaşıyoruz ve ben, çocuklarım bü­yürken yanlarında olmak istiyorum."

* * *

Bir siyasetçinin çocuklarıyla birlikte olabil­mek için kariyerini tepmesi sık rastlanan bir durum değil.

Milburn’ün büyük oğlunun 12 yaşına gelmiş olması, basında "Daha önce aklınız neredeydi" gülüşmesine yol açtıysa da, "Ço­cuğumuza ne kadar zaman ayırıyoruz?" sorusunu da gündeme getirdi.

Gerçek şu: Çocuğunuzun doğumundan 18 yaşına varmasına kadar 6570 gününüz var.

Milburn’ün oğlu 12 yaşındaysa bunun 4380′i yanmış demektir.

Şimdi Bakan, geri kalan 2190 günü kur­tarmaya çalışıyor. Ve bakanlık koltuğunun ya da servetinin bu sayıyı artırmaya yetme­yeceğini biliyor.

* * *

Rob Parsons "60 dakikalığına baba" kita­bında (HYB, 1997) Amerika’da babalar üze­rinde yapılan bir araştırmadan söz eder.

Soru şudur:

"Çocuğunuzla günde tahminen ne ka­dar konuşursunuz?"

Çoğu baba, "15-20 dakika" diye yanıtlar.

Araştırmacılar bunu sınamak üzere ba­baların ve çocukların üzerlerine mikrofon yerleştirip aralarındaki iletişimin gerçek süre­sini ortaya çıkarır:

"Günde 40 saniye".

Bu da 10-15 saniyelik üç dilim şeklinde gerçekleşmektedir. Muhtemelen; "Yemeği­ni ye", "Ödevini yap", "Odanı kirletme" talimatlarından ibaret saniyeler…

Günün ancak 40 saniyesini babasına ayı­ran bir çocuk ortalama 3 saatini televizyon karşısında geçirmektedir.

* * *

Sağlık bakanının istifasından sonra aynı araştırmayı İngilizler de yaptı ve durumun eskiye göre iyiye gittiği ortaya çıktı. İngilte­re’de bir kuşak önceki babalar çocuklarına günde ortalama 15 dakika ayırıyormuş. Gü­nümüzde bu rakam 2 saate çıkmış.

BBC’ye göre bunun nedeni kadın hakla­rında ve aile yapısında ortaya çıkan değişik­likler…

Anneler artık eskisinden farklı hayatlar sürdürüyor; daha çok çalışıyor, eve ve ço­cuklara daha az vakit ayırabiliyor. Ortaya çı­kan boşluğu baba dolduruyor. Çocuğu oku­la bırakmak, yatakta masal okumak gibi işler paylaşılıyor. Boşanmaların artmasıyla, baba­lar haftanın belli günlerini çocuklarıyla geçir­mek zorunda kalıyor.

* * *

İngiliz babaların yarıdan fazlası çocukla­rıyla daha fazla zaman geçirmek istiyor. Bu istek doğrultusunda İngiliz hükümeti nisan ayında işverenlere, "Babalara daha esnek mesai saatleri uygulamanın yollarını ara­yın" dedi.

Araştırmalar gösteriyor ki babala­rının ilgisine mazhar olan çocuklar anaokulu çağında sosyal açıdan da­ha başarılı oluyor. 16’sına geldikle­rinde sınavlarda daha iyi sonuçlar el­de ediyor ve 21′ine geldiklerinde suç işleme olasılıkları daha düşük oluyor.

Özetle "çocuğa yakın anne, uzak­tan otoritesiyle yöneten baba" mode­li sona eriyor.

Babalar "mesai"yi devralmaya hazırlanı­yor 

Can DÜNDAR