(BEN,ce) Hikaye,şiir,kitap,müzik

BİR DAMLA
 
Adım adım uzaklaşıyor seni bana anlatan senden artakalanlar… Kısık gözlerle yaşlı ufkun lekelenmiş çizgisine kadar gidişini izliyorum.
Bir damla yaş süzülüyor gözlerimden… Gidişin bir damla ağırlığınca. Gözlerim gürlüyor, yanaklarım ağlıyor ve bir damla ölüyor, hüznüyle boynu bükük ve iz bırakarak…
Zorlanıyor gözlerim….
Gidişine bakmamak için başımı göğe çeviriyorum. Bir esinti, rüzgar hissediyorum. Yağan yağmurları, Ağlayan gökyüzünü düşünüyorum. Kavuşamayan, derya ateşiyle tutuşan her damlanın karaya düşmesine ağlayan, ağladıkça boşalan gökyüzüne bakıyorum.
Dalıyorum….
Gözlerim uzaklarda…
Sabitlenmiş.
Bir damla oldum şimdi. Geçmişimi düşünüyorum. Ben bu aşka düşmeden önce su buharıydım oysaki… Aşk sevgiliye kavuşmak için bir engel, bir yol, bir çözüm ve düğümden öte bir şey değilmiş oysa; Bildim.
Topluluk içinde yalnız bir damlayım ben… Yüklü bir bulutun yüklü ve sadece yalnız bir tanesiyim.
Sustum.
Pustum.
Bekledim.
Saklandım.
Piştim.
Bittim.
Ateşle yanan her damla yalvardı rüzgara…
Savur bizi, Savrulalım deryaya…
Savrulduk, Savruldum.
Her söylediğin, Söyleyip te verdiğin sözler geldi aklıma…
Tokatladı rüzgar, Savruldum.
Gidişin geldi aklıma…
Güneş vurdu.
Yandım.
Kavruldum.
İnceldim.
Çölleri gördüm. Bende bıraktığın her izde çöllerimi gördüm. Düşük yaptığım bütün kız çocuklarımı çöllerime gömdüm.
Savruldum.
Sağa sola öne arkaya hesapsızca ve fütursuzca savruldum.

Bir damla cama vuruyor.
Cam ağlıyor.
Damla gözlerini açamadan hüznüyle bütün acımışlıklarını çize çize ölüyor.
Cam ağlıyor.
Ben ağlıyorum.