31 Ağustos 2008 Pazar Yorum yok »
Bu vatan toprağın kara bağrında
Sıra dağlar gibi duranlarındır.
Bir tarih boyunca onun uğrunda
Kendini tarihe verenlerindir.
Tutuşup kül olan ocaklarından,
Şahlanıp,köpüren ırmaklarından,
Hudutlarda gaza bayraklarından,
Alnına ışıklar vuranlarındır
İleri atılıp sellercesine,
Göğsünden vurulup tam ercesine,
Bir gül bahçesine girercesine,
Şu kara toprağa girenlerindir.
10 Temmuz 2008 Perşembe Yorum yok »
Esir Düşen Mehmetçikler - 1
-2-
-3-
-4-
-5-
-6-
-7-
-8-
-9-
VEEE. ŞEHİTLERİMİZ!!!
YERİNİZ CENNET OLSUN…
5 Haziran 2008 Perşembe Yorum yok »
MAGDHABA, SINAI. 1916-12. TWO AUSTRALIAN LIGHT HORSE MEN PASSING DEAD BODIES OF TURKS KILLED IN THE BATTLE OF MAGDHABA
20 Şubat 2008 Çarşamba 1 Yorum »
Yüzbası Kazım Efendi
21. Alay, 1. Tabur, 1. Bölük Kumandanı
27 Nisan 1915 (1331)
Seddülbahir civarında Selimbey Çiftliginden
18-19 “M” 331 Kazım
"Sevgili Kardesim,
Ben vatan ve millet ugrunda bana düsen vazifeyi ifa ettim. Artık gerisini size terk ediyorum. Ben cümlenize hakkımı helal ettim, tabiidir ki siz de helal edersiniz. Hemsiremin, Ziyanın kemali hasretiyle gözlerinden öperim.
Muhterem amcamın ellerinden öperek dualarını her zaman beklerim. Çoluk çocugumu evvel Cenabı Hakka sonra vatan ve millete ve sizlere emanet ederim. Sevgili valideme, aileme, çocuklara güzel bakınız. Tahsillerine himmet
ediniz. Maaslarının tahsisi, icap eden muamelenin ifası için arkadaslardan alayımızın tabur katibi ve aynı zamanda alay naibi bulunan Hasan Efendiye yazdım. Bulundugum fırkanın kumandanı Miralay Remzi Beydir. Alay Kumandanı Binbaşı Halil Beydir. Bu isimler size lazım olursa kendileri ile muhabere edersiniz. Binbasımız Şevki Beyde benim gibi tehlikede bulundugu için sag kalırsa ona da müracaat edersiniz. Kolordu kumandanımız malum oldugu üzere Esat Paşa Hazretleridir.
Hayvanım hakkında lazım gelen muamele içinde katip efendiye yazdım. Oradaki hakkımı da çocuklarım için yazdım. Sana çok rica ederim, efradı ailemi, validemi hiçbir vakit üzme. Daima rıfk ile muamele et. Bana acımasınlar. Ben mukaddes vatan ugruna terk-i can ettim, bahtiyarım. Cenabı Hâk sizleri de bahtiyar buyursun. Baki cümlenizi Cenabı Hakka emanet ederim sevgili kardesim."
Vatanı için ölümü büyük bir kalp rahatlıgı içinde bekleyen bir adamın vasiyeti olan bir adamın Çanakkale’yi Çanakkale yapan kahramanlık destanının özel bir ifadesidir. Yüzbası Kazım Efendi bu mektubu yazdıktan tam 26 gün sonra hissettigi veçhile sehit olmustur. Yukarıdaki mektup onun son mektubudur.
13 Ekim 2007 Cumartesi Yorum yok »
Postahane öyle mi?
İŞTE KARİZMA…
Atatürk hosts kings and presidents during a reception at the USSR Embassy in Ankara,
on November 7, 1927.
SEYİT ONBAŞI - GELİBOLU
VEEE FRANSIZ MEZARLIĞI - GELİBOLU
ŞEHİTLERİMİZE AİT ANITLAR VE MEZAR TAŞLARI
1
2
3
ŞEHİTLER ABİDESİ…
”Serçetepe’nin altındaki tepenin üzerindeki beyaz şeyler nedir? Kesinlikle çadır değiller. Fakat öyleler. Anzak bölgesinde çadırlar! Hayret! Her şey yolunda olmalı. Anzak Koyu’na değil, ilerisindeki Kuzey Plajı’ndaki buruna yöneliyoruz. Burada mı karaya çıkacağız? Neden? Gittiğimizde burnun ötesine gitmek hiç de tekin değildi. Görünüşe göre Suvla’daki durum düzelmiş; eskiden dolaşılması tekin olmayan yerde çadırlar, sığınaklar ve bir iskele görüyorum. Biz iskeleye doğru yöneliyoruz. Ah, iskeleyi ıskaladık. Değişen debriyajın yarattığı çarpma sesi var – dümen zincirinin takırtısı – ve tekrar deniyoruz. Aynı sesler ve tekrar yanaşıyoruz. Bu sefer doğruca yanaştı. Malzemelerimizi alıp, küçük bir kamyona yüklememiz uzun sürmüyor. Tekrar ‘İlk Anzak’ bölgesindeyiz. Ne kadar değişmiş! Vay canına! Biz buradan gittiğimizde, koyun bu tarafında hemen hemen hiç bir şey yoktu. Tekin değildi. Burada şimdi çadırlar ve YMCA (Genç Hıristiyan Erkek Birliği) var. Bu önümüzden yukarıya çıkan kocaman kum torbasından yapılmış konak ta ne? Postahane öyle mi? Yaklaşık 25 metre uzunluğunda, 3,5 metre yüksekliğinde ve 7,5 metre genişliğinde. Ne bina! Pencereleri, kapıları ve gişesi var. Vay be, buralara kadar gelmişler. ”
[The Gallipoli Diary of Sergeant Lawrence, Sir Ronald East (editör), Melbourne, 1983, sayfa 110-111]
YORUM YAPMAK İÇİN TIKLAYINIZ
23 Eylül 2007 Pazar Yorum yok »
http://berkantayhan.blogcu.com/ MUTLAKA BAKINIZ…
MEHMETÇİK MEVZİDE…
MEHMETÇİK İSTANBUL’DA..
MEHMETÇİK CEPHEDE..
MEHMETÇİK DENİZDE..
MEHMETÇİK HERYERDE…
VEEE… MEHMETÇİK.
3000 Turks -160 Australians DEAD…19 May 1915.
photo:24 May 1915
15 Ağustos 2007 Çarşamba Yorum yok »
Düşmanın Bir Türk Esirinden Aldığı Dua Kitabı…Ağustos 1915
”Kuzeye doğru at sürdüğümüz bu yol boyunca yer alan siperler, bir yarıntının bunları ayırdığı yer dışında, birbirlerinden 50 yardadan (45 metre) daha uzakta değildi … Burada, 3 yıl önce askerlerin geceleri sürünmelerinin bile mümkün olmadığı bu yol boyunca Steele, Courtney ve Quinn’in önünden at sürerek geçmek heyecan vericiydi. Askerlerin kemikleri ve parçalanmış üniformaları her yere saçılmıştı … ”
[Charles Bean, Gallipoli Mission, Sydney, 1990, sayfa.50]
Ekim 1915 - Bir Keskin Nişancı…
… onlar yol üzerinde olmayan uygun bir yere yığılmışlar; bazı yerlerde siperlerin arkasındaki koruyucu tümseğin üzerine atılmışlar. Etrafta, yaşayanlardan çok ölüler var.
[De Vine’den alıntı. Bill Gammage, The Broken Years, Ringwood, 1990, sayfa.84] [AWM A04029]
Düşman Hatlarında Bir Postane - Ekim 1915
Dinlenen Anzaklar - Aynı Tarih…
Atış Anı - Düşman Hatları…
Mevzide Düşman Askerleri… 1
2
Türklerin ve bizimkilerin yaralı vücutları … 3’er 4’er üst üste yığılmışlardı … bombalar yağmaya devam ediyordu, ancak düşen askerlerimizin yerlerini hemen yenileri alıyordu. Siperimizde, bizim yaralıların yanı sıra kendi bombalarıyla paramparça olan Türk yaralıları da yatıyordu. Yaralılarımız düşünmeye hiç vaktimiz olmadı … onların aman dilemelerine karşılık verilmedi … Bazı zavallı askerler 30 saat yerde yatıp, yardım gelmesini bekliyorlardı ve bir çoğu beklerken öldüler. [Er John Gammage’den alıntı. Les Carlyon, Gallipoli, Sydney, 2001, sayfa.360]
Dinlenen Bir Düşman Askeri..
Süngü Takmış Bekleyen Düşman Askerleri…
Makineli Tüfeği İle Mehmetçiğin Üzerine Ölüm Kusan Bir Düşman Askeri…
İsmi belirsiz bir turist, 1918 yılında savaş hemen bittikten sonra buraya geldiğinde, dökülen kanın izlerini gördü:
Siperlerin içine düşmüş toprakta yığılmış veya kümelenmiş o kadar çok etsiz, beyaz kemik vardı ki, geçmek için bunlara basmak zorunda kaldık.
[Aralık 1918’de Kanlısırt’ı ziyaret eden ismi belirsiz kişiden alıntı. John North Gallipoli: The Fading Vision, Londra, 1936, sayfa.219]
31 Temmuz 2007 Salı 1 Yorum »
ECEABAT GALLIPOLI VISITOR’S CENTRE
