Mynet | Blog Anasayfa | Email
Favorilerime Ekle | Giriş


Yakınlar…

23 Haziran 2008 Pazartesi Yorum yok »

Yakınlar…

Hayat bir senaryo…

Dünya tiyatro sahnesi…

Aşktır bu oyunun en belirsiz perdesi…

 

Bir yaşam, bir başka aşka,

gebedir belki bu akşam…

Bilemezsin, belki aşk,

bir saklanbaçtır sana…

Yani aşk, saklamıştır onu,

yakınlarında bir yana…

 

Sen bu oyunun ebesi,

o, bu aşkın son sesi,

sobesi…

 

Gördün mü bak, hayat ve aşk,

sana bir sobe kadar yakınlar…

20/06/2008

Edirne

BAK ve GÖR

19 Haziran 2008 Perşembe Yorum yok »

BAK ve GÖR

İşte bak ve sonra gör…

Yaşamı yaşam eden

ve perişan eden herkes kör…

 

Gözünden kaçırılmışları, gözünden geçir biran…

Arada kalan pek çok farkı, anlarsın, bana inan…

 

Yalan…

Yalana bereket katan, umursamazlık yalan…

Aşklar yalan artık, isyanlar yalan…

Zor durumda her kalan, bıkmıyor geri yapmaktan…

Yaptığından geri kalmayan, anlamıyor uslanmaktan

 

Yalan…

Hüzün kokan akşamların, siyahı yalan…

Dost diyen dillerin, sevdası yalan…

İçinde üçün-beşin mevzusu,

geçince muhabbet yalan…

 

Görmezden gelinenleri,

işte bak ve sonra gör…

 

Kaç seçenek sunar hayat bize… Kaçının önünde geliriz dize…

Dize gelmiş akşamlarda, saat kaçta gideriz evimize…

 

Bak ve gör, yaşam mayın tarlası…

Hangimizin var cennette, parsellenmiş arsası…

Bu biletin pahalı da olsa, bulunmaz kara borsası…

 

Şaka olan ölüm değil, ölümler şaka gibi…

Sonun mu geliyor Dünya, bu yol nereye çıkıyor…

Birileri cevap vermeli, bu adam artık korkuyor…

Artık akşam olunca, kaldırımlar susuyor…

 

Yalnız olan ben değilim, içime çektiğim nefes…

Her nefeste bir eğilim, bir yaşam ve bir heves…

Tutup başımdan beni, attığı yerse bir kafes…

Kaçıp kurtulmak kolay, bir adımdır, fakat tez…

Bir Mayıs Akşamı

10 Haziran 2008 Salı Yorum yok »

Bir Mayıs Akşamı…

 

Çok yağmurlar gördüm,

sadece yürüdüğüm yolların ıslandığı…

Çok akşamlar, çok geceler geçirdim,

yalnız, yalnızlığımın barındığı…

Ve ben çok yalnızlık biriktirdim,

umudun, aklımdan hiç çıkmadığı…

Güneşin doğacağından emin olduğum,

karanlıklar devirdim ve bekledim…

 

Aydınlanacaktı karanlık sokaklarım

ve batmaya üşenen bir güneş gibi

yanımda kalacaktı akşamları…

Sarı saçlarıyla bir mayıs akşamı,

yaşayacaktı, ertelenmiş tüm aşkları…

Ve bitecekti bu hüzün,

ıslanmayacaktı yollar,

susacaktı, susmak bilmeyen gözüm…

 

Gün saydım, gün geldi…

Tam da buluşacaktım halbuki…

An kalmıştı aklımı cebimden çıkarmama…

Ve an kalmıştı,

aklımı cebimden çıkarıp koşmayı bırakmama…

Tam da kurumuştu yollar,

hüzün buharlaşıp uçmuştu işte…

Atacağım son adım aşkaydı…

ve bu adım her adımdan başkaydı…

 

Yollarımı ıslattın yine…

Gelmedin buluşacağımız yere…

Çok bekledim…

Gelen geçen hep baktı yüzüme…

Utanmadım bekledim…

Ve bir gün bitti takatim…

Sen gelmedin…

Sonra aşk bana elveda dedi…

Ben, hüzne merhaba dedim…



Mynet Blog WordpressMU alt yapısını kullanmaktadır.