minik serçenin gönül sayfasından …

Farkında mısın sen de bazı şeylerin
Mesela sabahı olmayan gecelerin
Senin de var mı böyle kederlerin
Her gece izmarit kokuyor mu ellerin
Karanlıkların ürpertisinden var mı haberin
Ya da uyuyor musun
Hiçbir şey hissetmeksizin
Tek celsede sabaha kadar derin derin

Farkında mısın acıyan yüreğimin
İklimsiz kalmış mevsimlerimin
Damlası kuruyan yılgın gözlerimin
Yoksa sen bıraktığım gibi misin?
Evet evet sen bence öylesin
Ne gözünde yaş var ne yüreğinde sızı
Masum kalplerin hoyrat hırsızı
Sen şimdi farklı alemlerdesin

Farkında mısın neler yaşamıştık seninle
Ya da hatırlar mısın biri vardı ellerinde
Sımsıkı bağlamıştı yüreğini yüreğine
Dünyaları sererdi önüne bir sözünle
Hayatını adamıştı senin bir gülüşüne
Hatırlar mısın?
Söz vermişti sana acıda neşede
Her zaman ve her yerde
Seninle olacaktı hep seninle
Ben sözümde durdum tüm benliğimle
Bak şu an bile sen varsın fikrimde
Keşke sende durabilseydin sözünde

Farkında mısın peki kendinin,
Neleri yıktın neleri mahvettin
Nasıl oldu da bir hayali zehrettin
Kaçırdın benden kendini çektin gittin
Denizler kadar engin bir aşkı
Sadece benim kalbime mahkum ettin
Aslında biliyor musun ?
Ben sana sadece sensizlikle ihanet ettim
Her şeye rağmen VAZGEÇEMEDİM

Mavilere uzaktan bakanlardan olmadık biz.. Mavinin içindeydik, mavinin her tonuysa bizim içimizdeydi. Aşk bir sarmaşıktı, sarmıştı heryanımızı. Yürekliydik, cesurduk, aşk için ölünecekse onu da yapardık kuşkusuz. Bizi yolumuzdan döndürecek herhangi bir güçte yoktu üstelik.
Yürüdük ve yorulmadık… Aşkımızı herşeyden üstün kılmayı bildik biz… Ne hayallerimizi bıraktık ne de gerçeklerden uzaklaştık. Bazen yere sapasağlam basarak, bazen bulutların üzerine çıkarak yaşadık aşkı. Kimseye aldırmadık, tek söz söylemedik. Madem bu sevda bizimdi, madem aşk herşeyimizdi öyleyse korumak en önemli görevimizdi.
Koruduk ve bıkmadık… Korkakların ve iki yüzlülerin dünyasında bir sevdayı ayakta tutmak kolay değildi elbette… Yüreklerimiz kocamandı, içine kocaman dünyaları alırdı. En zor anımızda yüreklerimize sığındık. Birbirimizin içine aktık. El eleydik her zaman. Yan yanaydık, can canaydık.
Sıcacıktık ve soğumadık…Birbirimizi olduğumuz gibi kabul edebilmiştik… Farklılıkların, insanları zenginleştirdiğini biliyorduk. Başkasına en aptalca gelebilecek şeyleri yaparken bile çok eğleniyorduk. Kimin ne dediğini, bize gülüp gülmediklerini önemsemiyorduk. Birbirimizi bulduğumuz için Tanrıya şükrediyorduk. Birimiz için ölmemeli, birbirimiz için yaşamalıydık. Sevdikçe hayata daha çok bağlandık.Sarıldık ve bırakmadık…Geçmeyecek, bitmeyecek, ölmeyecek bir aşk bu… Zaman geçecek ama bu aşk asla bitmeyecek. Asırlık bir çınar gibi sağlam kökler salacak toprağa. Fırtınalar kopacak, yağmurlar yağacak, karlar kaplayacak her yanı ama yıkılmayacak.
Biz yaşayacağız ve aşkımız hep var olacak…sen.. benim mavi sevdam, umudum, aşk yoldaşım. Sana söz, bu yürek her atışında senin adını anacak…

alıntı…

Affet beni yüreğim…
Açtırdım kapılarını seni sevmeyene,derinlerdeki güzellikleri
görmeyene…
Sevgisizliklerine hapsettim seni…

Affet beni gözlerim…
Sana bakmayan gözlerin esiri etti.Gülerken saçtığın ışığını zindana
çevirdim…

Affet beni dizlerim…
Gelmez yarin yolunda beklettim.Ayakta durmaya dermansız ettim.

Affet beni sözlerim…
Her acı sözü yutup;hep tatlı sözler söylettim.Zehir sözlere sevgi sözlerimi
ziyan ettim…

Affet beni kollarım…
Seni sarmayan kollara her daim açık beklettim.
Gelmeyince zalim yar,sevdalara seni açmamaya yeminler ettim…

Affet beni gülüşlerim…
Yalancı gülmelere kanıp gönülden gülmelerimle
karşılık verdirdim.Yüreğimi ağlattılar sen yine de gülmeye devam ettin…

Affet beni ellerim…
Uzanmaz elleri tutmanı,hiç bırakmamanı senden bekledim.Bomboş kalınca üşüdün
soğukluğun yüreğime işlettin…

Affet beni Yarabbim…
Verdiğin bu canın hakkını veremedim…
Yüreğimi bir kulun yaralamasına,gözlerimi ağlatmasına,Kollarımı bağlatmasına
izin verdim…
Affet beni yarabbim O’nu çok sevdim….

Doğru zamanlarda yanlış insanlara,yanlış zamanlarda doğru insanlara mahkum
oldu bu yürek…
Belki doğruyu görmeye yetmedi gözlerim.Belki de yanlışı silmeye yüreğim…
alıntı..

Bitmez Tükenmez Can Sıkıntısı

Bir bıçak saplı durur göğsünde,
Hangi su tasına uzansan boş;
Hangi pencereye koşarsan koş
Aynı siyah güneş gökyüzünde.

Aynı siyah güneş, aynı siyah,
Aynı susayış, aynı koşu, aynı…
Of… hep aynı şey, aynı şey, aynı şey,
Aynı, aynı, aynı, aynı, aynı…

Ahmet Muhip Dıranas

ŞIIRE TUTUNMAK

O en gergin tele şöyle bir dokun
Son tınıyla tel kopsun
Ayak sesleri duyulsun ölümün
Her yanın her yönün çıkmaz
Nereye baksan yok
Hiç bile herşey sayılır o bulunduğun yerde
Kurtarırsa kurtarır ancak
Yine şiire tutunmak…..

AZİZ NESİN

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.

Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.

Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.

Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.

Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.

Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.

Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için.

Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.

W. SHAKESPEARE

Dostluk sabah öperek uyandırmak

Aynı dala tutunmaktır kimi zaman

Aynı bisikleti sürmektir.ayağınız yetişmese bile…

Dans etmektir kolkola..

Küçük hediyeler almaktır …

Ve kimi zaman kalbi paylaşmaktır ….

Öpmektir doyasıya..
Ve bunu söylemektir…

_________________

Düşlerde sevdim seni söyleyemedim
Sessiz öptüm nefesini söyleyemedim

Sen bilmesen de ben biliyorum.
Sen sevmeden de ben seviyorum.

ZİNDANDAN MEHMEDE MEKTUP

NECİP FAZIL KISAKÜREK

SEN BİLMİYORDUN….

CEMAL SAFİ