Mynet | Blog Anasayfa | Email
Favorilerime Ekle | Giriş
 

KARMAKARIŞIĞIM BUGÜN…

5 Mayıs 2008 Pazartesi | Kategori Kadın | Etiketler : doğum günüm İhbar Et
(4 Oy, 5 üzerinden 5 puan )
Loading ... Oyunuz Gönderiliyor ...

                                                    Sabahın erken saatlerinde kalkıp okula gitmenin dayanılmaz işkencesiyle kalktım yine..Bugün daha bir huzursuz ve aksi bir kız oldum ben..Hayat karşıma istemediğim şeyleri çıkardıkça ve canımı olabildiğince yaktıkça daha da sert oluyorum; taş kesilene dek…

       Geçmişimi sildiğim yönünde kendi kendime ürettiğim asılsız iddaaları boşa çıkarırcasına aptal bir ağlama nöbetine tutuldum…Ağladığım zaman daha bir kızıyorum kendime; pasifim diye..Ağladığım zaman rahatlamıyorum, aksine korkunç bir baş ağrısı geçiriyorum ve bilerek o aptal morfini yine alıyorum; ağlamak morfin gibidir acıyı azaltır…Aptal gibi inanmışım..

       Günün erken saatlerinde olmayacak işler yapardım ya; bugün yapmadım..Takvime bakmadım; derslerle uğraşmadım..Kendimi sonsuzluğa bırakmayı planladım; yapamadım..Bilmem korkudan değildir; meraktandır büyük ihtimal çünkü bende kronik merak var geleceğe karşı…Sırf ileride ne olacağını bilebilmek için ölmedim kesin…Delilikle dahilik arasında ince bir çizgi varmış; ben neresindeyim diye düşündüm…Olmayacak şeyleri olmayacak zamanlarda düşünme yetisini kimden aldım onu da bilmiyorum…Düşünülecek tüm şeyler bitmiş de artık başka şeylere sıra gelmiş gibi kendimi dünyanın binbir haline kaptırmışım..Unutulmanın verdiği acıyla gözlerim yanmaya başlayınca yine ağlamaya başlamışım..

        Anlaşılan ben pek işe yaramamışım..Dünya yine aynı; hayatım da aynı..Kendimi evrenin merkezi gibi hissediyorum; tüm iniş çıkışlar hayatıma da yansıyor sanki ..Kafamda anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki volkan misali patlasam ortalık toz duman olacak..

        Hayattan ne istiyorum?

        Cevap verebiliyor muyum?

        Hayır..

        Çünkü hayatın bana ne kadar cimri davrandığını gördükçe umudumu yavaş yavaş kesiyorum..Ağlamak yok granit gibi olacaksın diyorum; onu da beceremiyorum…Hastalıklı ve melankolik bir ruh hali içerisindeyim bugün..Her şey yok olsun; ben benimle kalayım istiyorum..Belirsizlikler ne kadar çekici ve gizemli gelse de geçmişin ve şimdinin güvenli limanını terketmekte tereddüt ediyorum; çünkü yalnız başıma seyahat etmekten bıktım..

        Hep tek olmak, bir olmak nasıl bir şey biliyorum; yalnız başına asırlar geçiren bir ağaç gibi doğa şartlarıyla mücadele etmek..Belki tek öleceğim belki de anılarla..Anılarımı bir gömebilsem, onlardan kopabilsem en azından bazı şeyler değişecek ama yapamıyorum; aslında felaket güçsüz biriyim ben..Kabullenemiyorum, kabullenmek ve mücadele etmek kelime anlamıyla isteklerimi karşılamıyor; denedikçe daha da derine batıyorum; tıpkı boğulmamak için çırpınan biri gibi..Çırpındıkça daha derine batıyorum, batıyorum; ta ki tuzlu sular ciğerlerime daha da dolana ve beni boğana dek…

       Hep bir uçurumun kenarına oturmuşum ve korkusuzca ayaklarımı boşluğa sallamışım; rüzgarı hissetmek istemişim..Denizi fırtınalarıyla sevmişim..Kimbilir belki de hata etmişim..Düşmekten korkmadan atlamanın verdiği heyecenla hayata başkaldırmak bana pahalıya mâl olacak anlamaya başladım…

       Hayattan korkmuyorum; öyle de böyle de geçecek..Gün sayanlara inat  zamanla yarışmak tek tutkum..Benim korkularım;

       Bir işe yaramamak,

       İnsan olamamak,

       Öldükten sonra unutulmak..

      Ölümsüz olma gibi bir şansım olsa da kullanmazdım; çevreme cömertçe ömür dağıtırdım; bana hiç kalana dek..

      Çünkü ben buyum; istemem veririm..Belki de bu yüzden kaybederim…İnsan olmaya çalıştıkça eksilmek korkunç bir şey; birileri benim iyi olmamı istemiyor ve istemeyecekler de..Çünkü işlerine gelmeyecek; bende her seferinde bile bile lades diyeceğim..

      Ağlasam da sızlasam da büyüyeceğim..

      Herkes gitse de ben varım diyeceğim..

      Hayat beni sevmese de ben onu affedeceğim…

      Lanet olsun işte bu benim…

          Bugün umursamasam da doğum günüm ve artık resmen 17 yaşındayım…Büyümenin verdiği sancılardan da nefret ediyorum…

Yorumlar

Yorum yaz

Yorum yazmak için Giriş yapınız