HOŞÇAKAL
1 Temmuz 2008 Salı | Kategori Aşk 3Ayrılık zamanı yaklaşıyor.Seni son kez sana yazdığım mürekkebimin son damlalarıyla yazıyorum.Sen hayatıma ışık tutan,beni uçurumdan kurtaran beni tekrar hayata döndüren sandığım sen.Buraya kadarmış herşey yaşananlar, yaşanacaklar ve senin sahte yüzün.Ne kadar da zaman çabucak geçivermiş ve bitmişiz.Oysaki sonuna kadar gidecektik gidemedin.Neydi seni benden bu kadar koparan yada kimlerdi?Neye inanmıştın da kıymıştın bize.Bu kadar acımasız mıydın bu kadar taş mıydı yüreğin?Nasılda inandırmıştın beni aşkının saflığına senin sevgine.Kalbim ellerinde paramparça.Artık çaresizliklerimde çaresiz kaldı ve tek çare sen de yoksun.Beni tekrar aldığın uçurumların en dip noktasına bıraktın.Emaneti geri verir gibi.Önüm karanlık arkamsa boşlukta şu an.Dünya mı benim üzerimde ben mi dünyanın üzerindeyim bilemiyorum.Gidiyorum nereye neden gideceğimi bilmediğim bir yola.Haykırmak istiyorum sana yalancılığına bana kıyıp arkana bile bakmadan acımasızca nasıl çekip gittiğini.Ama gücüm yok sesim kısık duyamıyorsun beni.Yaşıyorum yine de adına yaşamak denirse artık gözyaşlarım da akmıyor senden sonra tükendi bedenim,ruhum.Hayallerimi,ümitlerimi de alıp beni bir başıma bıraktın.Acımadan ,üzülmeden, düşünmeden.Birgün beni senin vuracağın nereden aklıma gelirdi ki…Neyse…Saat 12’ye vurmak üzere ve kalemimde tükenmek üzere.Bugün seni düşündüğüm ve seni yazdığım son dakikalarım.Artık bende ne adın ne yüzün ne de yaşadıklarımız kalacak.Bu güne koskoca bir aşkı sığdırıyorum ve sabaha senle olan sana ait tek bir zerre bile bırakmadan…HOŞÇAKAL… Kendinle kal…
A.K
