Agidolog

Yatmadan önce her türlü önlemi alıp çişini de yapıyor,

ama gece yine yatağını ıslatıyormuş.Sonunda canına

tak etmiş ve soluğu psikologda almış.

Doktor hastasını önce telkin ederek uzanıp rahat

etmesini sağlamış ve terapisine başlamış;

- Eveeet… şimdi anlatın bakalım.Her gece

yatağınızı nasıl ıslatıyorsunuz?

- Valla doktorcuğum, yatmadan önce çişimi

yapıyorum ve yatağa yatıp uyuyorum.

- Ee? gayet güzel devam edin.

- Uyuduktan bir süre sonra rüya görmeye başlıyorum.

- Peki nasıl bir rüya görüyorsunuz?

- Rüyamda yeşil, küçücük bir adam geliyor ve

bana ;"-Çişini yaptın mı?"diye soruyor.

Ben de; "-Hayır yapmadım." deyince ;"-Hadi bakalım,

öyleyse şimdi yap!" diyor, ben de yapıyorum.

- Hımmm… Tamam anlaşıldı. Şimdi evinize gidin.

Bu gece yine çişinizi yapıp yatın. O yeşil küçük

adam gelip size "-Çişini yaptın mı?" diye

sorarsa siz de "-Evet! Yaptım!." diye yanıtlayın

ve yatağınızı ıslatmaktan kurtulun.

Bu reçeteyi alan hastamız eve gider.Yatma vakti

gelince çişini yapar ve yatağa yatar.Kısa bir

süre sonra uyuyup rüya görmeye başlar ve yeşil

küçük adam gelir, bizimkine sorar;

- Çişini yaptın mı ?

- Evet! Yaptım!

- Ya büyüğünü?

- I-ıh yapmadım.

doktora getirir hastayı köylüler. Koca devletin

koca doktoruna. Doktor hastaya fitil verir ve

köye döndükleri gibi hastaya fitili anüsten vermelerini

söyler köylülere. Köylüler tabi ‘tamam dohtor bey’

diyip köye giderler. Köydeki herkese sorarlar, en

bilgelere bile, ama kimse anüs ne demektir bilemez.

Bu nedenle bir türlü ilacı da veremezler hastaya.

Hastanın durumu da gitgide kötüleşmektedir. Bunun

üzerine köylü, doktora, koca devletin koca doktoruna

telefon etmeye karar verir Ama kimse buna yanaşmaz.

Neyse durumun vahameti üzerine muhtar aramayı kabul

eder. Bütün köylü toplanır santrale, muhtar arar,

"Biz ne yapacağımızı bilemedik dohtor bey" falan der

işte. Karşıdan doktor bir şeyler söyler. Muhtar döner

arkasına: "Makattan verin dedi dohtor" der.

Yine tüm köye sorarlar, komşu köylere birilerini

yollayıp sordururlar falan, ama makat ne bilen yoktur

yine.Hasta işe gitti gidecek, ateşler içinde kıvranıyor.

İhtiyar meclisi toplanır. Son çare, doktorun bir kez daha

aranmasına karar verilir. Yine kimse aramak istemez

doktoru. Nihayetinde yine biri kandırılır, telefonun

başına geçer, ama bi yandan söylenmektedir:

"Çok kızacak dohtor çok!!!" diye.

Sonunda telefonu açar, durumu anlatır, doktor bir

şeyler söyler yine. telefondaki köylü, yüzü allak bullak,

arkasını döner:"Çok kızacak demiştim; götüne

aksilik ya, o gün de Türkiye’ye uçacak..

Kara kara düşünürken yolda bi pasaport bulmasın mı..

Hemen almış yerden, bi bakmış ki Leanardo di

Caprio’nun pasaportu.. "Ne olursa olsun" demiş

ve şansını denemeye karar vermiş, çıkarmış

Leonardo’nun fotoğrafını, kendi fotoğrafını

yapıştırmış.. Uçmuş Türkiye’ye, Atatürk

Hava Limanında görevli gümrük memuru olan

Temel’in karşısına geçmiş.. Temel almış

pasaportu, adamın ismine bakmış: "Leonardo di

Caprio", fotoğrafa bakmış, bi zenci, adama

bakmış aynı zenci.. Bi kaç şaşkın bakıştan

sonra öbür masaya seslenmiş,

"Ula Cemal, bu Titanik batmış mıydı, yanmış

miydi????"