Ey sevgili sana sesleniyorum duy beniSen kendini dünyanın merkezi sanıyorsun
Benim pusulam o merkezi görmüyor ki
Acıtsan da canımı sanma ki vazgeçilmiyorsun
Şimdi al da git tutmadığın vaatlerini
Ben yaşamım diyorsun lakin öncede yaşıyordum
seni sevdim diye unutmam unutamam sanıyorsun
unutmak değil seni ödev tez yapıyorum
ruhumun karanlık odalarına kapattım ben de ki seni
kara kaplı kitaplarım da saklarım sevgimi
bu aşk ta mahkum gömüyorum
vazgeçiyorum sen den ey sevili
terk eden giden değil kalandır bil ki
giden zaten terk edildiği için bitkin yorgun
önce sesiz,sesiz aşk çekip gitti
vazgeçip bizden elveda ben de gidiyorum
