PERDENİZİ KAPAMAYİN :(
zifiri karanlığın içinde güneşe uzanıverdi ellerim;
en dayanılmaz acılarla kıvranırken huzurun şevkatiyle sarmalandım.
çelik zincirlerle tutsak yüregim, gözünü karartmış firar etme çabasında.
sıcaklıga hasret bedenim, yumuşaklıga özlemini haykırır ruhum .
denizin hırçın dalgalarının meltem esintisi nasıl sakinleştiriyorsa.
ruhumdaki bitmez tükenmez kasırga misali öfke sükunete dönüşüverdi.
meleklerin yaşadığı rüyalara kapandı gözlerim; gözyaşlarını silip.
cıvıl cıvıl kuş sesleriyle inleyen sabaha uyandı engüzel günaydınlarla.
çakıl taşlarıyla bezeli sabır yolunda kanasada ayakları önemli değil
hayatın sonu var , kederin sonu var , acımasızlıgın sonu var diyorum.
geçmiş gibi yalan olsada sözler ve gözler zaman yetişiverdi hızırgibi yardıma.
hergün ; gördügün , tanıdıgın, sarıldığın her an aynı değil
görmek istedigin her yerde pırıl pırıl yüreklerde paylaşıcağım sevgi var.
odanızın perdesini yüreğinizin kapısını sıkı sıkı kapamayın
mutluluk .yıldızınız heran karanlıgın derinliklerinden size geliverir.
SEVGİ IŞIĞI YOLUNUZU AYDINLATMASI DİLEGİYLE
