Ben sensiz yaşayamam

Bırakma beni sevdigim gidisine dayanamam,
Hasret gözyaslarimla kendimi avutamam…
Dönerim dersin ama kadere inanamam,

Bırakma beni sevdigim gidisine dayanamam,
Hasret gözyaslarimla kendimi avutamam…
Dönerim dersin ama kadere inanamam,
Çocukken geceleri yıldızlara bakardım… Başımı gökyüzüne kaldırır heyecanla yıldızları sayardım; kaçında aşk vardı, kaçından böyle görünürdü gökyüzü, kaçında denizler bu kadar güzel ve kaçında aşk maviydi…
Yıllar sonra senin gözlerinde gördüm yıldızları… Gözlerinde o çocukluk heyecanımı yaşadım yeniden…
Mavi denizleri, mavi gökyüzünü, mavi aşkı gördüm… Belki de onun için sen gözlerini kapattığında sönüyor yıldızlarım…
Gözlerinden bir yol çizdim kendime, yıldızlara tutunarak ulaştım aşka…
Aşk maviydi; gözlerinde aşka bulandım…
Şimdi belki de bu yüzden; gözlerini kapadığında yolumu kaybedişim…
Şiirler okurdum gökyüzüne bakarak; nefesimden cam buğulanırdı… Adımı yazardım o şiirli buğuya, yanında bir boşluk bırakarak… Sonra yanına eklenecek mavi aşkımı hayal ederdim saatlerce… Şöyle olmalı, böyle bakmalı, böyle konuşmalı…
Şimdilerde gözlerine bakarak şiirler okuyorum içimden, sen duymuyorsun..
Gözlerinin buğusuna adımı yazıyorum, yanına da mavi aşkımı; yani seni… Kapasan gözlerini, buğusu silinecek, adım silinecek gözlerinden, aşk silinecek…
Bir şiir okuyorum soğuk cama yaslanıp;
Yokluğun cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum kapama gözlerini diye biten…
Şimdi gözlerini kaparsan; maviler çok üşüyecek…
Şimdi gözlerini kaparsan; gözlerindeki yıldızlar sönecek…
mavi yıldızım benim..

BEN SENİ YASAKLARDA SEVDİM
Sabahı öptüm gözlerinde
Geceyi yaktım.
Ateşi aldım dudağından,
Sözleri yaktım.
Ben seni uzaklarda,
Ben seni tuzaklarda,
Ben seni yasaklarda sevdim.
Baharı öptüm saçlarında
Kışları yaktım
Umudu aldım yüreğinden.
Düşleri yaktım
Ben seni uzaklarda,
Ben seni tuzaklarda,
Ben seni yasaklarda sevdim

Üzerine bastığında kolaylıkla kırabileceğin bir sonbahar yaprağıyım şimdi…
Bir dokunsalar bin çıtırtı işitecekler yüreğimden… Kurudum rüzgarında aşkın… Yıprandım… Ezildim… Unutuldum bir köşede… Tutunamadım bir ağacın gövdesine… Yüreğime tutunup aşkı yaşayanlar her seferinde acı bıraktılar payıma… Sevgiye, mutluluğa dair ne varsa götürdüler… Damarlarımdaki yaşama sevincimi… Rüzgara boyun eğmeyecek yanlarımı götürdüler bir bir… Çırılçıplak hissediyorum kendimi… Korunmasız… Yapayalnız… Tek başına… Bi’çare…
Zavallı kuru bir sonbahar yaprağıyım şimdi…
Bıraksan rüzgar savuracak göklere sonra yine yerlerdeyim… Acımasız bir yürek ezecek belkide… Belkide umutsuzluğa hükümlü bir sevgili yüreğin ellerinde hayat bulacağım yeniden bir kitap arasında…
Saklı kalmış bir anıyı gün yüzüne çıkaracağım… Kimbilir…

seninle beraberiz gibi hala .. hala beraber ıslanıyormuşuz gibi ..

yalnız bir ağaç gibiyim uçurumun kenarında ..

hala gözüm pencerede belki gelirsin diye bu sonbahar akşamında ..

kökünden budanmış bir ağaç gibi .. hiç birşeyi kalmamış, yok olmuş bir ağaç ..

gönlümdeki son dal da kırılmadan gel ..
terk etme beni yalnızlığa ..

son yaprak düşmeden ..

bir gün camına bir yaprak düşerse yada rüzgarın uğultusunu duyarsan bil ki o benim ..
ve sana geldim ..
senelerce bekledim .. sen gelmedin şimdi ben geldim ..
evet artık kabulleniyorum sensizliği .. ve gidiyorum arkama bakmadan ..
etrafta bir sessizlik .. yağmur yağıyor ..
oturduğumuz bank sislerin arasında kayboluyor ..
Bir damlacık sevgi idi Kucak kucak gül verdi Razı oldum dikene Bu nasıl bir kaderdir Hayat bana gülmedi |
Aşk…incitir (sebebi(m) sensin…)
Yok yok,sen değilsin acıt(y)an,bizzat benim.Kendi halim,birbaşımalığım ve ben,yalnızca ben…
(Sevmem zamansızdı.Acımak,tam da zamanını buldu…)
Gülüşlerim öksüz,yetim…kimsesiz işte.(herşeyim(miy)din)
Oysa kendime yeterdim ben eskiden.
Tek başıma yapardım kahvaltımı,çıkardım dışarı,gez-dolaş…Yalnız uyurdum geceleri,yatak dar bile gelirdi…Hep tektim,hep bendim. Ya şimdi…?
(tammışım gibi…eksikmişim,nerden bileyim…)
Biletsiz yolcuydun içimdeki seferde,ve ben sevmezdim eksiği olanları,eksiği bi bilet dahi olsa…
İşte herşey aşk kitabına uyuyordu…Zamansızdı,bir andaydı,eksiği-fazlası önemsizdi,tek gereken sevgiydi…
Bir kadın ve bir adam…
Kadın mağrurdu,adam güvenilir (mi?)
Kadın korkaktı,adam alabildiğine cesur
Ve kadın kan(a)dı,adam kadının gözyaşına takılıkaldı…ilelebet!
Acı dile geldi,sustu(m)
Yetmedi,kan kustu(m)
Oysa kadın yemin etmişti,bir daha sevmeyecekti
Sırf aşk kitabı doğrulansın diye,yolcu biletsiz olsa bile,eksik bir sevdayı yalnızlığa tercih etti(m)…
Ve aşk incitti…(pişman değilim)

Saatçiyi suçlamış boşta gezen adam
Su geçirmez diye aldığı saatin
Camında buhar oluştuğunu görünce.
Aslında akrebin yüreğinin nemidir
Saatin camında oluşan buhar.
Oysa bilmiyordu ki
Yelkovanla olan ilişkisinden doğan
Özenle yetiştirdiği dakikaların
Boşa harcandığını görünce
Gözyaşını tutamayacağını hiç bir akrebin!
Tutamayıp kendimi
dudaklarımdan dökülüyor
O iki kelime,
‘Özledim seni’
Yakınımda olduğunu bilmek
Huzur veriyor bana
Ve ısıttığın kalbimde
İnce bir sızı
Yeni yeni fark ediyorum
Yokluğunu aslında
Biliyorsun ki;
Hiç istememiştim gitmeni
Geldin ya işte
Özlemişim seni
Hem de çok…..
Biliyor musun?
Yanındakiler de özlenirmiş
Öğreniyor insan zamanla
Ve yüreğine söz geçirmek
En zor işmiş
Ne kadar yasak da olsa………