Hayatın uzun ve yorucu yolunda;
Bazen bir durak bir limandır sevgi
Gerçekten seven bir insanın kalbinde,
Bazen ızdırap bazen mutluluktur sevgi.
Sevgi sevilene gönülden bağlanmak;
Küsmek sitem etmek darılmaktır sevgi
Sevgilinin uğrunda saatlerce ağlamak
Gözyaşı dökmektir sevgi.
Anlatamaz yazılan binlerce kelime;
Şiirlere şarkılara ilham olmuş sevgi
Bir insan ancak bu kadar anlatabilir
Anlatılamaz sınırlandırılamaz sevgi.
Anneminsiz ic cekisleriyle uyanmaya baslamistim
Annemin gunduzleri yuzu gulmuyor
Her gece agliyordu.
Saclarimi oksuyor, gozlerime bakiyor
Kadersizim diyordu
Kadersizim kizim
Bahti karalim benim.
Ama ne kadar sorsamda niye agladigini soylemiyordu
Daha kucuksun yavrum
Buyuyunce anlayacaksin.
Babama kosuyordum,
Babam mutfakta sigara iciyor,
Hadi salona git kizim duman seni hasta eder diyordu.
Sen niye iciyorsun o zaman baba
Sigara senin sagligina da zararli deyimli yani
Yorgun gozleriyle
Oyle ya dogru soyluyorsun kizim deyip gulumsuyordu.
Dudak kivrimlarinda kaybolan sanki yarali bir gulumsemeydi
Aci bir gulumseme
Oysa benim babam boyle gulumsemezdi
Gozlerime aci aci bakip
Hadi sen salona gec demezdi.
Hem nedense son zamanlarda babam cok oksuruyor
Annemde hep agliyordu.
Annemin sessiz ic cekisleriyle uyanmaya baslamistim
Ne cizgi filimleri seviyordum artik ne barbie bebekleri
Babamin yuzu gulmuyor, annem hep agliyordu
Besbucuk yasindaydim.
Ustelik gunler hic gecmiyordu.
Herkez dah kucuksun derken alti yasim bir turlu gelmiyordu.
Sabahlari erken kalkiyorduk
Annem beni komsuya birakiyor
Babamla yan yana yuruyup kayboluyorlardi sokagin obur basinda
Oysa annem calismiyordu
Babamda erkenden niye nereye gider soylemiyordu
Pencerenin onunde donuslerini bekliyordum.
Geldiklerini uzaktan taa uzaktan gorunce
Dunyalar, dunyalar benim oluyordu.
Sonra yaz geldi
Dogum gunume iki gun kalmisti
Herkes ne istersin diyordu
Ben susuyordum
Icimden hicbir sey istemek gelmiyordu.
Sonra ne olduysa o gece oldu.
O gece annemin sessiz hickiriklari depreme donustu sanki
Ben odamdan cikarken icerden sesler geliyordu
Hem ev ne cok kalabalikti
Halamlar agliyor, buyuk annem agit yakiyordu.
Dedem kuran okuyor
……..
Yani artik baban geceleri rahat uyacak dedi
Annem sonra bayildi
Ben oleydim yavrum dedi buyuk annem
Olmus babamin yorganina sarildi
Babamin yuzunu zorla gosterdiler
Kostum sarildim boynuna
Baba uyan dedim
Baba ne olur uyan
Uyan baba ben sensiz ne yaparim
Uyanda gulme istersen bana
Hem kime sokulurum aksam olunca
Baba uyan yarin dogum gunum benim
Baba, baba alti yasima giriyorum uyan
Hicbir sey istemem sozz
Gurultu yapmam, seni hic uzmem
Soz baba, Baba soz
Hadi bir gun daha dayan baba
Baba ac gozlerini hadi uyan
Babami dogum gunumde topraga verdik
Dogum gunumu oyle kutladi babam,
Sigarasiyla cakmagi hala bende durur
O beni babamdan, babami bende ayiran
Her dogum gunumde beni hickiriklara bogan,
Kucucuk dunyama kiyamet olup yagan
Baba, baba nerdesin
Nerdesiniz babalar
Babalar uyanin
Bedirhan GOKCE
Diyelim ki ben balıkmışım, sende balıkçı…
İkimizde biliriz sineğe kıyamazsın,öyle boş oltayı atarsın denize…
İstediğin balık tutmak değil ki! oturmak iskelede…
Ben sana inat yakalanırım.Şaşırırsın,nerden çıktı bu diye.
Salak olmadığımı,bilirsin ama AŞIK olduğumu bilmessin…
Mecbur çekersin yukarıya.Acı çekiyorum ne de olsa kıyamazsın…
Ve uzanırım avuçlarına..
Dudaklarıma dokunursun iğneyi çıkartacaksın ya;
Yoksa sevdiğinden falan değil,bilirim senin yanında yaşayamıyacağımı.
Sende bilirsin,öldürmeye kıyamazsın bakarsın
Avuçlarında ki aptal balığa…Bende sana…
Sonra beni kurtarmayı seçersin.
Bakarsın denize… Yüzünde gülümseme…Hayat kurtardın ya
biraz önce.
Sessizce boğulurken mavilerde sonkez bakarım iskeleye…
İskeledeki aptal balıkçıya,Sende kurtardığın balığına
OYSA BEN ÖLMEYİ SEÇMİŞTİM AVUÇLARINDA
Tam göğsünüzün ortasında bir yeriniz acıyacak…
Evinizin sizi içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksiniz…
Sokağa fırlayacaksınız…
Sokaklar da dar gelecek…
Tıpkı vücudunuzun yüreğinize dar geldiği gibi…
Ne denizin mavisi açacak içinizi, ne pırıl pırıl gökyüzü…
Kendinizi taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar
küçüleceksiniz…
Birileri size bir şeyler anlatacak durmadan…
” Önemli olan sağlık “
“Yaşamak güzel.”
“Boş ver, her şey unutulur.”
Siz hiçbirini duymayacaksınız…
Göz yaşlarınız dan etrafı göremez hale geleceksiniz…
Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek
isteyecek kadar çok seveceksiniz…
Hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz…
“Ölüme çare bulundu” ya da “Yarın kıyamet kopacakmış” deseler başınızı kaldırıp Ne dedin?” diye sormayacaksınız…
Yalnız kalmak isteyeceksiniz…
Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak…
İkisi de yetmeyecek…
Geçmişi düşüneceksiniz…
Neredeyse dakika dakika…
Ama kötüleri atlayarak…
Onunla geçtiğiniz yerlerden geçmek isteyeceksiniz…
Gittiğiniz yerlere gitmek…
Bu size hiç iyi gelmeyecek…
Ama bile bile yapacaksınız…
Biri size içinizdeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksınız…
Aslında kurtulmak istediğiniz halde, o acıyı yaşamak için direneceksiniz…
Hayatınızın geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksiniz…
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksiniz…
Herkesi ona benzetip…
Kimseyi onun yerine koyamayacaksınız…
Hiçbir şey oyalamayacak sizi…
İlaçlara sığınacaksınız…
Birkaç saat kafanızı bulandıran ama asla onu unutturmayan.Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren…
Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek…
Boğazınız düğümlenecek, dinleyemeyeceksiniz…
Uyumak zor, uyanmak kolay olacak…
Sabahı iple çekeceksiniz…
Bazen de “Hiç güneş doğmasa” diyeceksiniz…
Ne geceler rahatlatacak sizi ne gündüzler…
Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksiniz…
Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önünüze çıkana sarılmak isteyeceksiniz…
Nafile…
Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek…
Rüyalar göreceksiniz, gerçek olmasını istediğiniz…
Her sıçrayarak uyandığınızda onun adını söylediğinizi fark edeceksiniz…
Telefonun çalmasını bekleyeceksiniz…
Aramayacağını bile bile…
Her çaldığında yüreğiniz ağzınıza gelecek…
Ağlamaklı konuşacaksınız arayanlarla…
Yüreğiniz burkulacak…
Canınız yanacak…
Bir daha sevmemeye yemin edeceksiniz…
Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinizden…
Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksınız…
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğiniz için kendinizden nefret edeceksiniz…
Yaşadığınız şehri terk etmek isteyeceksiniz…
Onunla hiçbir anınızın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek…
Ama bir umut…
Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu…
Bu umut sizi gitmekten alıkoyacak…
Gel gitler içinde yaşayacaksınız…
Buna yaşamak denirse…
hep ertelenen bir an hiç yaşanmamaya mahkumdur.düşlerin bekleyişini yalnızca bir hüsran karşılayacaktır mevsimleride sayarsak ömür baharsız tükenir gider. sevdiğimizi bulmak veya bulduğumuzu sevmek tercihi en zor olan iki seçenektir bu sınavda… boşuna akan ırmaklar mı var yüreğimizde sebepsiz mi bir coşkun denizde maviye hasretliğimiz? ufukta görünen o ki mutluluk tek kişiliktir aslında karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun aşkında sevdiğin kadar büyüktür. sevdiğin sürece meydan okursun dünyaya.. HASRETLE BEKLEDİĞİN GELMEZ HİÇ Bİ ZAMAN O HASRETİ YALNIZ TÜKETİRSİN.. karşılık bulmuyorsa sevda, umut değil kendini hükümdar sanan köleler üretir, dönemezsin.. ama boşa geçmemiştir dolan vakit. heba olan şiirlerinde değildir. türkülerin diliyle yas tuttuğun geceler sırdaşlığını terk etmez.. kıymetini bilmediğin kır çiçekleri yeniden açar,o gül solarken.. AYRILANLAR YILLAR GEÇSEDE ÜSTÜNDEN HEP AYNI ACIYI ÇEKER….Ama yollar hiç bitmez. sonuna geldiğini sandığın yerler birer duraktır aslında ve sen yolculuğunu gönüllü olarak bitirmişsindir o durakta.. güneş hep geç kalırmış gibi gelir, sen bir havada mevsimler başka baharda…. gerçeklerle düşler yerini kaybeder. BİR TEK O KALIR YÜREĞİNDEN HİÇ GİTMEYEN….. aynı bakışlı resmine saatlerce bakışın kalır sevdanın tutsaklığında acılarını hiç dindirmeyen. şöyle hayata karşı ” ey hayat! sen şavklı sularda bir dolunaysın aslında yokum ben bu oyunda ömrün beni yok saysın” diyerek çekip gitmek gelir aklına.bedenini parçalanması umrunda değildir, uğruna ölenlerden olmak istemezsin. çünkü yalnız yaşarken bi ihtimal daha vardır belki ölüme değil ama ONUN HAYATINA GEÇ KALMIŞSINDIR… uzaktır hep öle kalacaktır.. hep bi ümitle beklerken sevda habercisini yüreğini teselli etmekte sana düşer…. HERŞEYE RAĞMEN ÜRKÜTMESİN SENİ BU SEVDANIN ATEŞİ. HER YANGIN ÖNCE BAŞLADIĞI YERİ YAKAR. SANA KÜÇÜK KENDİME BÜYÜK GELEN YÜREĞİMDE
YILLAR GEÇSEDE ÜSTÜNDEN SENİN ADIN YAZAR VE BİLKİ SEVDİĞİM USLANMAZ RUHUM ;
YAŞADIKÇA SENİ SEVER, SENİ SEVDİKÇE YAŞAR…..
Sessiz sedasız..
Bir köşeye çekilip
Hıçkıra hıçkıra,
Nefesler kesilinceye kadar
Ağlamalar..
Ağlamalar bilirim;
Sessiz,
SENSİZ
Çaresiz ağlamalar…”
